Saturday, 17 April 2010

เที่ยวละไมไปเมืองจีน (again and again)

กลับมาจากเมืองจีนแล้ว มีรูปมาให้ชมกันแบบมั่วๆ
ตามธรรมเนียมเดิมๆ ความสามารถในการถ่ายรูปดิ๊น-ศูนย์ฮร่ะ
ท่านผู้โดยสารโปรดทราบว่า รูปทั้งหลายที่นำมาโชว์นี้ ความสวยงามอาจเข้าขั้นสวยอาเพศค่ะ

ถึงเมืองจีนจะเป็นคอมมิวนิสต์ แต่ต้องยกนิ้วในความเจริญก้าวหน้าของจีนจริงๆครับ
ไปเมืองจีนมีอะไรใหม่ๆให้ชมทุกปี บ้านเมืองพัฒนาเร็วมาก
เอ้า พี่ไทย อายเค้าัมั้ย


วัดผู่อี๋ วัดที่เก่าแก่ที่สุดในเกาะครับ

Hilight ของทัวร์ไหว้เจ้านี้ Phutao chan mountain
เกาะผู่โถ่วชาน
ทั้งเกาะนี้มีความเป็นมายาวนาน เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของผู้นับถือเจ้าแม่กวนอิมครับ
ทุกวัด จะมีแต่เจ้าแม่กวนอิมครับผม
องค์เจ้าแม่กวนอิมปางผู้ชาย
องค์นี้ มีความเป็นมา900ปี

หน้าวัดผู่อี้
ศาลาทางด้านซ้าย คือเส้นทางเสด็จฮ่องเ้ต้สมัยก่อนครับ
จากประสปการณ์ไหว้เจ้าทัวร์ที่ผ่านมานั้น ได้เห็นวิธีไหว้เจ้าที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละชนชาติ
ชาวจีนเอง ยังมีวิธีไหว้เจ้าที่ไม่เหมือนกัน บางคนยกธูปเหนือหัวไหว้รอบทิศ บางคนจุดธูปที่100ดอกควันโขมงโฉงเฉง
ที่ที่ยังไม่เคยเห็น และคราวนี้มีโอกาสได้เห็นและตกใจมาก ก็ตามรูปนั่นละ่ครับ
เข้าใจว่าเฮียคนนั้นคงมาแสวงบุญจริงๆ เพราะแกล้มนอนกราบทุกก้าวที่แกเดิน
กว่าจะไปถึงแท่นไหว้ เล่นเอาเหนื่อยแทน

นี่ล่ะมั้ง ที่เค้าเรียก ศรัทธาสุดตัวจริงๆ
องค์เจ้าแม่กวนกิมหันพักตร์ไปทางทะเลใต้ครับ
คนเก่าคนแก่ว่ากันว่า ใครที่มีโอกาสได้ไปไหว้อาเนี้ยที่เกาะผู่โถ่วชานสามครั้งในชีวิต
เรียกได้ว่า เป็นผู้มีวาสนา

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองของผมแล้ว
ผมตั้งจิตอธิษฐานขออาเนี้ยให้ได้กลับมาไหว้อีกในครั้งหน้า

รถไฟหัวกระสุน ความเร็ว300Km/ชม. เร็วชนิดนั่งจากใจกลางเมืองซ่างไห่หรือเซี่ยงไฮ้ในภาษาอังกฤษ
ใช้เวลาเพียง8นาทีไปถึงairport
(airport linkบ้านเรา ได้ข่าวว่าผู้โดยสารต้องใช้ตีนช่วยแจวไปด้วย ฮา)
นครเซี่ยงไฮ้ รัฐบาลทำlandscapeซะสวยเชียว
ซ้ายมือคือตึกที่สูงที่สุดในโลก ณ เวลานี้
ทางขวาคือหอทีวี นครเซี่ยงไฮ้

ข้ามมาที่หางโจว ทะเลสาปซีหูที่ขึ้นชื่อ
ส่วนตัวแล้ว ผมไม่ค่อยดื่มด่ำกับภูมิทัศน์แถบเมืองจีนเท่าไหร่
เพราะส่วนใหญ่ ของทำทั้งนั้น
อย่างทะเลสาปซีหูนี้ มีบางส่วนที่เรียกว่าทะเลสาปซีหูใหม่
ได้ยินแว่วๆมาว่ารัฐบาลจัดสร้าง
แล้วความสวยงามตามธรรมชาติ มันอยู่ตรงไหน?

ทะเลสาปซีหูนี้ The chairman Mao ท่านประธานเหมาโปรดมาก
ไกด์บอกว่าท่านประธานมาพักผ่อนอย่างน้อยปีละครั้ง
และไกด์ยังเสริมอีกว่า ทะลสาปนี้ ฟงจุ้ยดีมาก ข้างหลังเป็นภูเขา ข้างหน้าคือน้ำ

ข้างๆทะเลสาปซีหูนั้น คือเจดีย์นางพญางูขาว
รัฐบาลจีนจัดให้เช่นเคย
ด้วยความที่มันไม่ขลัง ผมเลยไม่อินเท่าไหร่
ส่วนตัวแล้ว เที่ยวแบบ"หวยทำ"นี้ เที่ยวที่ไหนก็ได้
มันไม่เหมือนเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์ เที่ยวธรรมชาติแบบunseen
เมืองจีนจัดได้ทุกอย่างจริงๆ

พูดถึงเรื่องเมืองจีนมีทุกอย่างนั้น
ไกด์เล่าให้ฟังอย่างฮา
รถFerrariเจ้าม้าลำพองรุ่นlimited edition ที่ทั่วโลกมีทั้งหมด6คันเท่านั้น
เมืองจีน มีคันที่7ซะงั้น 55555
ข้าน้อยขอคารวะ Ferrariยังปลอมได้ 555

Saturday, 10 April 2010

here we go (again) China

สงกรานต์นี้ ไปเมืองจีน (รอบที่สามล้่านแปดแสน)
ว่าแต่จะได้ไปไหมฟระคะพี่น้อง
ตะกี้เปิดข่าว เห็นพี่แดงรบกับทหารอยู่ลิบๆ ถังแก๊สเอย ปิดรถไฟฟ้าเอย อะไรเอย
บ้านเมืองเรานี่เป็นอะไรกันไปแล้วหนอ??
แล้วถ้าพี่แดงโมโหยกขบวนไปปิดสนามบินมันคืนนี้ล่ะฟระคะ??
ใจคอจะให้กูแจวเรือไม้ไผ่ไปเรอะคะ???

พี่หล่อคะ หล่ออย่างเดียว มันกินบ่ได้เด้อค่ะ จะทำอะไรก็ทำซักทีเถอะค่ะ
หรือว่าพี่จะแค่นั่งหล่ออย่างนี้ไปจนจะยุบสภาคะ??
มันไม่ทันใจเดี๊ยนฮร่ะ

ไม่อยากไปเลย รู้สึกว่าตัวเองแก่ ไม่อยากไปไหน อยากนอนดูหนังอยู่บ้าน อยากนอนแล้ว
คิดถึงเมียแก่ๆที่รักยิ่งแย่เลย เฮ้อ..


ทุกท่านที่แวะเวียนมาอ่าน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพกันทุกท่าน
ขับรถขับราใช้รถใช้ถนนกันอย่างระวังนะึครับ

Friday, 9 April 2010

To Lydia Mueller

i actually was going to bed,but something really told me to check my mail.
i got it logged in, and found one of my comrade and ever best friend of my life's e-mail.
it's from Lydia M.

She's my hostmum when i had stayed in the down under.

here goes the mail. the very simple words, but they make me feel overwhelming.
she said she's doing fine for her relocation, and she hoped i would be able to make it to her new home one day in Mansfield. she missed me.

Mansfield is such a great country with snowy mountain surroundings.
said her house was just right in front of the mountain's gate.it's all white in the winter.
she has moved there for six month.well, time is always flying by, and u'll never notice it.

well, i really wanna cry cos those warm and hearty words just simply kick something in the very bottom of my mind.

i miss the OZ. it's such a very good time in my life to have a chance to spend a little piece of me there. to spend days and nites with many many feelings.to have chances to grow up on and as my own.

it's my best luck too to have met such a nice person like Lydia. i always regard her as one of my mother. it's a destiny that got us to meet from millions and thousand miles from my home. i never thought a stranger could be loved and done good to each other for real. it happens.

this is one of my most secret thought. i ,Chinese, live in Thailand as the kingdom's tenant. i know that our families and ancestors dont have the right to the land cos it's not our motherland.
Australia is neither, but i'll go and live there for good one day.

Tuesday, 6 April 2010

เสียงสวด

เมื่อวานนี้ ณ เวลาสามทุ่ม
เดินออกจากคอร์ทเทนนิส กำลังจะกลับบ้าน
โสตเสียงหนึ่ง..ลอยมาตามลม
เสียงนั้น..ดังชัดเจน เสียงใสกังวานมากกว่าจะเป็นเสียงวิทยุ ทีวีท่ามกลางการจราจรที่ยังหนาแน่น

อีกฟากนึงของถนนนั้น...
เป็นวัด...

เสียงนั้น...คือเสียงพระสวด
ณ เวลาสามทุ่ม...
หลังจากดับขนพองสยองเกล้าในกายลงได้แ้ล้ว
ผมตั้งสติ..ฟังต่อไป

หลังจากใช้จิตสดับฟัง..บทสวดนี้ ผมเข้าใจได้ว่าคือบทสวดให้พร
ถึงผมจะไม่เข้าใจ ไม่รู้จักบทสวดทั้งหลายเลยก็ตามเถอะ
พระท่านทั้งหลาย..กำลังให้ศีลให้พรใครอยู่
มิใช่สวดงานสีดำแต่อย่างใด

ผมก้าวขึ้นรถ...
มันกลับมาอีกแล้ว
ครั้งนี้เป็นครั้งที่สี่ที่ผมได้ยินเสียงพระสวดในยามวิกาลแบบนี้
สามครั้งที่ผ่านมา มันมีเหตุอาเพศเกิดขึ้นเสมอ..
และศัตรูของผม...เป็นผู้ชาย


วันนี้ทั้งวัน..กระพ๊มนั่งทำงาน ไม่กล้ากระเด็นออกไปไหนซักเซนติเมตร
กลัวไปสารพัด เฮ้ย ไม่อยากโดนทำร้าย ไม่อยากโดนน้ำกรดสาดหน้า
จนมาตอนเย็น...
ขณะขับรถกลับบ้าน

ณ เวลาสามทุ่มของวันนี้
ขณะที่ผมกำลังขับรถอยู่เลนส์ซ้ายสุด ไฟข้างส่องสว่างเป็นริ้วๆอยู่ไกลลิบๆ
ไม่มีรถข้างหน้า ไม่รถรถข้างหลัง
ผมคือสิ่งมีชีวิตคันเดียวบนถนนเส้นนั้น ณ เวลาสามทุ่ม

แสงไฟรถผม สาดส่องไปข้างทาง
ริมทางเดิน มีผู้ชายใส่เสื้อแขนยาวสีสดใสเดินอยู่ไกลลิบๆ
จังหวะที่รถเคลื่อนเข้าไปใกล้
ผู้ชายใส่เสื้อแขนยาวคนนั้น เดินฉีกออกจากฟุตบาท
ออกมาขวางถนนเลนส์ซ้ายที่ผมขับอยู่นั้น
ผู้ชายคนนั้น กางสองแขนออก ทำท่าจะกันรถผม ไ่ให้ผ่านไปได้

ผมจึงเบี่ยงขวาออกเพื่อจะหลบผู้ชายคนนั้น พร้อมกับชะลอรถ
จังหวะที่เคลื่อนผ่านชายคนนั้นไปนั้น
ชายคนนั้น มองเข้ามาในรถผม และกวักมือเรียก...

ผมไม่ทราบว่านี่จะนับเป็นเหตุการณ์ธรรมดาไหม
ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเมา บ้า หรือไม่ใช่คนก็ตาม
แต่สำหรับผม มันคืออีกหนึ่งเหตุการณ์ขนลุกขนพอง
ที่มาพร้อมกับเสียงสวดมนต์นั้น..

Monday, 5 April 2010

โอมมมมมมมม

ไม่ได้เข้ามานานมาก บางทีลืมไปเลยว่าตัวเองเคยชอบเขียนไดอะรี่
แปลกดีที่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกว่าชอบบ่นอะไร เขียนอะไรแบบนั้นแล้ว

ตอนนี้ติดเกมส์มาก Metal Gear Solid4 ซื้อมาสามชาติแล้วเพิ่งได้เล่น
โอ้โห สนุกมาก ยิงกันเลือดอีม้ามสาด หอยดองปูดองกระซ่านกระเซ็นเต็มจอกันไปเลยพี่น้อง
ถึงปู่snakeชุดมันจะรัดเป้าจนกรูนี่แทบจะไปเป็นสูตินาริแพทย์ได้แล้วก็ตามเถอะ
เกมส์นี้เทพมาก ข้าน้อยขอชาบู ชาบูคนทำ

ไม่ได้ค่อยได้เข้าเน็ต เลยไม่ค่อยได้อ่านข่าวอะไรเท่าไหร่นัก
แต่ยังไม่วายอินกับการเมืองจนได้
ความจริงไม่อยากอินมาก พิจารณ์มากดิ๊นกลัวโดนส้วมซึมลอยมากระแทกเหงือกฮร่ะ

ฮ่วยจิตตก
เหมือนเป็นธรรมเนียมไปแล้ว ที่ทุกปีดิ๊นต้องออกมาพลีกายถวายพรหมยานบานแด่ปวงเทพ
อย่าให้พี่แดง พี่เหลือง พี่รุ้ง พี่ฯลฯมาปิดสนามปิดตอนดิ๊นจะเดินทางเลยนะเคอะ
ไ้ว้หลังสงกรานต์นะเคอะพี่ จะปิดไปถึงซาอุ ดูไบ ฯลฯอะไรดิ๊นก็จะไม่บ่นซักแอะฮร่ะ


เมียก็อยู่ไกล คิดถึ๊งงงงคิดถึง
เมียแก่จะนอกใจกูมั้ยเนี่ยยย นอยยยค้า
โบราณว่าไว้ สามวันจากกูปรี นารีเป็นสมเสร็จ
แอร๊ยยยยยยย.....

Monday, 22 March 2010

...

i was born on Monday.
i have yellow heart and mind, which are like my Father's.
My motherland belong to Monday as well.

My birthday wasn't Sunday now and always

Tuesday, 2 March 2010

อี๊

วันนี้วันเกิดอาม่า ครบรอบ70เท่าไหร่ไม่รู้
รู้แต่ว่าอาม่าแก่ลงเยอะ หมดไฟไปแยะ
จากที่แต่ก่อนแกช้อปปิ้งกระจายกระจุย ตัวแม่ทั้งหลายต้องคารวะอาม่าเป็นตัวเทพแม่
ตอนนี้...แกหมดแรงแร้น ได้แต่อยู่บ้านห้ามทายาทอสูรทั้งหลายใช้เงินในการสืบสานช้อปปิ้งลิสซึ่มแทน

ผมรักอาม่ามาก...อาม่าเหมือนแม่คนที่สองของผม
ช็อตน่ารักแกมีเยอะแยะ..
เอ้า HBDนะจ๊ะอาม่า ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงยืนนานหมื่นๆปี เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลานไปอีกนานแสนนาน

วันนี้ไปทานเลี้ยงแซยิดอาม่ากันตามธรรมเนียม
เรียกไ้ด้ว่าเป็นงานเลี้ยงรุ่นบรรพชนรุ่นบรมโกศขนาดย่อม
อาอี๊อากู๋อาอึ้มอาฯลฯรุ่นตกค้างจากสามพันล้านปีที่แล้วมากองรวมกันริมโต๊ะจีนเต็มไปหมด

งานฉลองความสาวอาม่านี้ท่าจะเอวังลงด้วยความแฮปปี้ดีแทค
แต่ แต่ แต่...
อี๊(คนไทย เรียกว่าป้ามั้ง) ดันเมาแล้วอาละวาดขึ้นมากลางวงซะได้นี่...
อี๊้ๆทั้งหลายวงแตกเพล้งกันไปคนละทางสองทาง...
ปัญหาติดเหล้าของอี๊...ไม่รู้จะแก้ไขได้อย่างไร

ขอเท้าความไปอีกหน่อย...
อี๊ท่านนี้ ติดเหล้าอย่างแรงมาก
แกติดเหล้าขนาดที่ว่า...
หมอบอกว่า ถ้าไม่เลิก...มีสิทธิ์จุดจุดจุด (มีสิทธิ์14อีกครั้งค่ะ)
เพราะสมองกว่าครึ่งได้ถูกทำลายไปโดยผลจากการเสพสุรามาอย่างยาวนาน

สาเหตุที่แกติดเหล้า...
เพราะปัญหาครอบครัว
และปัญหาส่วนตัวที่แกแพ้ไม่เป็น...
มีอี๊(ไหนอีกฟระนี่)ท่านนึงบอกว่า อี๊ท่านนี้(โอ้วววงง)อาจจะโดนของ
ก็ว่ากันไป...

สิ่งที่ผมเห็นแล้วสะท้อนใจ...
งานวันนี้..ลูกชายคนนึงของแก ที่แกทิ้งไปนานแสนนาน(อี๊ไม่ได้กลับบ้านเป็นเวลาหลายปีแล้ว)
มางานด้วย...
น้องบ.มางานคนเดียว
ผมพยายามจะเข้าใจว่าน้องบ.จะรู้สึกอย่างไรหนอ...
แม่เมา แม่ไม่มีสติ แม่ตะโกนว่าคนอื่น แม่ตะคอกให้กลับบ้าน...

เอาเถอะ...

Sunday, 28 February 2010

คดี

พิมพ์ยาวยืด หายโม้ด
หลักใหญ่ใจความที่อยากบันทึกไว้ คือเรื่องที่ผมโดนทำร้าย

เมื่ออ.ที่แล้ว เจ้าของบ.นั้น เข้ามาคุยเรื่องคดีกับทางบ.เราครับ
มันเข้ามาเจรจาด้วยสีหน้ายิ้มเยาะ สายตาดูถูก
เพราะทางเรายินดีที่จะจ่ายค่าเสียหาย2ล้านให้
จ่าย..เพราะไม่มีใครอยากมีเรื่อง
ไม่มีใครอยากโดนน้ำกรดสาดหน้า
ไม่มีใครอยากโดนยิง
อะไรจะเกิดขึ้นเราไม่รู้...

จากคำพูดของผู้ที่อยู่ในที่ประชุม
ผมยิ่งมั่นใจ...มันนี่ล่ะ ผู้สั่ง
ทนายของทางเราลองหยั่งเชิง ถามมันไปว่า
คุณคิดว่า..ในบ.ของเรา มีใครที่ไม่ชอบคุณบ้างไหม
มันยิ้มมุมปาก สายตาเย้ยหยัน
ผมก็ไม่รู้นะ ก็ต้องลองถามเจ้าตัวเค้าดู...
หมายถึง??

ในเมื่อผมรักที่จะทำงานนี้ต่อ(ก็ไม่รู้ว่ามีใครต้องการหรือเปล่า)
ผมก็ต้องรับความเสี่ยง
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมอยากเขียนบันทึกช่วยจำไว้
ลึกๆแล้ว..ผมมีความเชื่อว่า ถึงบ.เราจะยอมความแล้ว
มันอาจจะกลับมาทำร้ายผมเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะมันเหม็นขี้หน้าผมเป็นการส่วนตัว

หากผมหายตัวไป หากผมโดนยิงตายห่าไปถึงไหน
หากผมโดนน้ำกรดสาดหน้า
หากผมโดน...ฯลฯ
ช่วยคิดถึงคดีนี้ด้วย ช่วยคิดเรื่องราวนี้ด้วย
ผมไม่มีศัตรูอื่นที่ไหน ผมไม่มีเรื่องส่วนตัวบาดหมางกับใคร

Monday, 15 February 2010

จิ๊ก

Happy Valentine's dayย้อนหลังกันทุกท่าน
ขอให้ทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาอ่านแช่มชื่นอุราสมปรารถนาในความร้ากกันทุกคนนะจ๊ะ
ปีนี้ ไม่ได้ไปไหนเลย เพราะติดภารกิจฟิชโช่กับที่บ้าน วันตรุษจีนนั่นเอง...
กินเป็ดไก่ผลไม้กันเซ็งไปเลยพี่น้อง...

คุณนกยูง เธอบอกว่าเธอนอนหน้าเหี่ยวอยู่กับบ้านคนเดียวไม่ไหว เธอเลยออกไปเหงาบำบัดด้วยการนวดหน้าสูตรผัวรักผัวหลง
ระหว่างทางนั้น อิช้านโวยวายโหวกเหวกถึงความรักแห้งแล้งไปตลอดทาง
อะไรเนี่ยอีป้า ปีนี้ไม่มีอะไรให้กันเลยเรอะไง
ช่ายเซ้ รักเรามันเก่าแร้น บลา บลา บลา ฯลฯ

ด้วยทนรำคาญไม่ไหว ชีเลยไปคว้าเอากระถางดอกกุหลาบมาให้หนึ่งกำ เอามาให้สายหนึ่งวันคือวันนี้นั่นเอง
ฮือ...ก็ยังดีกว่าไมได้อะไรเลยฟระคะ
ส่วนดิ๊นเรอะคะ พาชีไปเลือกเอง เพราะจากปูมประวัติการเดินเรือนาวารักของสองแล้วไซร้
กูซื้อะไรให้ไม่เค๊ยยยยไม่เคยถูกอีป้าเลยคร้า อ๊า..
วันนี้ไปเซ็นลาดด้วยกัน ทำไปทำมาเลยได้แป้ง Bobbi Brownมาในราคาลดกระหน่ำ
เอ้า รักนะจ๊ะ ลิงรักนกยูงจนอยากจะแนบชิดอิงแอบเหมือนแบคทีเรียบนใบหน้าถึงซื้อแป้งให้ไง
จูบบบ จู๊บบบ จูบบบ


เอ้าเข้าเรื่อง เรื่องที่อยากเล่าเกิดขึ้นในวันเสียตัวเสียใจเสียเงินแห่งชาตินี่ล่ะครับ..
ตอนเย็น ผมไปทานข้าวกะที่บ้าน
ที่ร้านนั้น ผมนั่งหันหลังให้ฝรั่งชายหญิงวัยเราๆท่านๆคู่หนึ่ง
ตอนเดินผ่าน สังเกตุได้ว่า ทั้งสองคน ดูเป็นแฟนกันธรรมดาทั่วไป แต่ด้วยเซนส์สามารถบอกได้ว่า ไม่น่าจะแต่งงานกันแล้ว
ผู้ชายนั้นหน้าตาหล่อใช้ได้ท่าทางสุภาพเนี๊ยบกริ๊บ (โอ๊ยบาดกูเจ็บค่ะ) ส่วนผู้หญิงดูธรรมดาทั่วไป
ทานไปทานมา ไอ้เจ้าป๊ฮกน้องชายสังเกตุไปที่โต๊ะนั้น
ฝรั่งผู้หญิงคนนั้นเดินไปเข้าห้องน้ำ และทิ้งกระเป๋าสะพายของเธอไว้ที่โต๊ะ

ทันทีที่แหม่มท่านนั้นเดินลับสายตาไป ไอ้หนุ่มตาน้ำข้าวผู้นั้นทำไงรู้ไหมครับ...
ไอ้บ้านั่น สายตาล่อกแล่ก มือคว้ากระเป๋าสะพายของแหม่มท่านนั้นมาคุ้ยๆๆๆๆๆๆๆอย่างเร่งรีบ
คุ้ยไปคุ้ยมา หยิบฉวยเอากระเป๋าตังค์ของเธอขึ้นมาจนได้ และรีบเอาเงิน5000บาท (เจ้าป๊อกอุตส่าห์สังเกตุทันซะอีก)ของเธอนั้น เก็บใส่กระเป๋ากางเกงของเธอเฉย

ไอ้หนุ่มนั่นนรกนั่น พอจิ๊กเงินได้เสร็จ ก็รีบเก็บกระเป๋าเงินและจัดแจงทุกอย่างให้เข้าที่เหมือนเดิม กลับมานั่งเต๊ะหล่อรอสาวเจ้าสบายใจเฉิบ...
สาวเจ้ากลับมาจากไปทุ่ง...ดิช้านไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ยเค่อะ
ถึงเวลาสั่งเช็คบิล ไอ้หล่อเก๊นั่นจ่ายเงินด้วยบัตรเครดิตอย่างเท่ห์(แล้วมึงจะจิ๊กเงินสาวทำไมฟระ???)
และสองคนก็เดินกอดคอกันออกจากร้านไปอย่างสันติภาพ....

หลังจากสองคนนั้นออกไปแล้ว เจ้าป๊อกถึงเล่าเหตุการณ์สมกระเทยของไอ้หนุ่มนั้นให้เราฟังกันนั่นล่ะครับ
เรามานั่งวิเคราะห์กัน มันไม่น่าใช่กรณีใช้กระเป๋าเดียวกัน เพราะไอ้หนุ่มนั่นหน้าตาเลิ่กลั่กเกินเหตุตอนหยิบเงิน
และสองคนนั้น ดูไม่น่าจะแต่งงานกันแล้วอ่ะครับ

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งบทเรียนก่อนวิวาห์ของสาวๆหลายเจ้า
เห็นแมะพี่น้อง...ไม่ใช่เราๆท่านๆที่โดนหลอก ฝรั่งมันยังโดนเลยค้า
ก็ไม่รู้ว่าอีกกี่นานกว่าสาวเจ้าจะรู้ว่าเงินหายและโดนหลอก

ผมนั่งคิด (คิดแทนเค้าอีก เอาเข้าไป)...เออ ไอ้เหี้ยฝรั่งคนนั้นแม่งทำเกินไป วันนี้มันวันอะไร ดูฤกษ์ซะมั่ง ตรุษจีนนะยะ(ฮ่วย)
ถ้าดิ๊นเป็นอีสาวคนนั้น ดิ๊นคงกรี๊ดกะละมังถังไหแตก
แล้วนี่ก็ไม่รู้ว่าออกจากร้านไป จะเกิดเหตุการณ์xxxไหม
ถ้าเกิด โอ้ววว ชีก็จะเสียทั้งตัว เสียทั้งใจและเสียเงิน

มึงไปแก้ชงเถอะค่ะ ไป๊....

Sunday, 7 February 2010

เครื่องคิดเลขกุ๊กกู๋

คุณแม่กระพ๊ม...ชีมีฉายาที่คนรอบกายรายล้อมเรียกว่า"ซ้อ"มาตั้งแต่ครั้นบรรพชาติ
ซ้อของกระพ๊มนั้น...ชีเป็นนักบัญชีรุ่นบุกเบิกสมัยเครดิต เดบิตยังไม่มีใช้กันนั่นล่ะครับ
ระบบบัญชีเอย มาตรฐานบัญชีสมัยใหม่อะไรทั้งหลายแหล่เอยลืมไปได้พี่น้อง
เอกสารเรอะ...เยอะเท่าไหร่ ชีhandleด้ายยยยยย
เอาเชือกฟางมัดให้โม้ดดด แฟ้มเฟิ๊ม ม่ายมี๊...

อาวุธคู่กายทำมาหารับประทานของพระแม่คือเครื่องคิดเลขก๊อกก๋อยราคาประมาณ300บาทยี่ห้อCitizen
เครื่องคิดเลขอันนี้...อายุการใช้งานน่าจะสามารถเอาไปขึ้นทะเบียนโบราณสถานได้แล้ว
แม่ก็ยังไม่ยอมเปลี่ยน...ชีบอกว่ามันชินมือดี
เครื่องคิดเลขอันนี้แหละ...พระเอกของเรื่องวันนี้นะเออ

สิ้นเดือนที่ผ่านมา บ.โถส้วมไทย มหาชน(นามสมมุติ)มาวางบิลเก็บเงินค่าสินค้าครับ
ด้วยความที่ค้างจ่ายมานาน และบิลมันหลายใบ แม่ผมเลยเอาบิลทั้งหมดมานั่งตรวจก่อนที่จะทำจ่าย
ตรวจไปตรวจมา เคาะเครื่องคิดเลขก๊อกแก๊กไปเรื่อย
อ้าววว...บิลมันผิดนี่นา ทำไมไม่มีส่วนลด2%ตามที่ตกลงกันไว้
ซ้อเธอเลยยังไม่จ่ายเงิน และให้เซลล์ที่ดูแลนำบิลกลับไปแก้ไข

หลายวันถัดมา..เจ๊เซลล์นางนั้นเข้ามาหาซ้อ
ซ้อ ซ้อคะ ซ้อรู้รึเปล่า ซ้อดังไปเลยนะคะ
ที่บริษัทหนูเนี่ย ซื้อระบบบัญชีกุ๊กก๋อยมาช่วยทำงานและเพื่อปฏิบัติตามกฏระเบียบISOอะไรก็ไม่รู้
ระบบเนี่ยราคาตั้งสิบกว่าล้านเลยนะคะ ใช้มาตั้งนานก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรเลยค่ะ

แต่..เคสของซ้อเนี่ยนะคะ ไอ้ส่วนลด2%ที่ว่านี่ล่ะคะ
ซ้อทำให้พวกเราค้นพบbugของระบบค้า!!!!!
เรื่องนี้เข้าที่ประชุมของboardผู้บริหารเลยนะคะซ้อออออ
พวกหนูเทสกันมาสามล้านปีแสงแล้ว ไม่เห็นเจอความผิดพลาดของระบบเลยค่ะ
แต่ซ้อทำด้ายยยยค้า อ๊า....

หลังจากอีสาวเซลล์วิ่งแจ้นกลับไป แม่ผมนั่งหัวเราะหึหึ
เออ..ไอ้เครื่องคิดเลขสามร้อยบาท มันก็สู้ระบะสิบล้านได้ว้อยยยย
โย่ววว!!

Monday, 1 February 2010

หวย หวย หวย

สวัสดีพี่น้องประชาชน(ยู้ฮู ยังมีไผแวะเข้ามาอ่านกันอยู่ไหมล่ะเด้อ)
หายไปนาน ไม่ได้เปิดเน็ตเลยเดือนที่ผ่านมา ที่ทำงานเน็ตก็โดนล็อคเข้าไม่ได้อีก
ด้วยความไม่สะดวกด้วยประการทั้งปวง ประกอบกับตอนนี้ติดเกมส์มาก ทานข้าวก็เล่น ขับรถก็เล่น วันๆเลยไม่ได้ทำมาหารับประเถือกอะไรกันค้าพี่น้อง

ขอบคุณน้องแท๊บบี้ที่ในที่สุด...เราก็หากันจนเจอจนได้ กรี๊ด...
หลังที่ปล่อยให้ทอมแก่ถึกหงึกคนนี้นั่งนอนแช่ง(เชียร์)สาวเจ้าอยู่คนเดียวเงียบๆ ฟูมฟาย ฟูมฟายอยู่คนเดียวเงียบๆ
ที่น้องมาเมนท์ ก็เป็นหนึ่งในเรื่องมหัศจรรย์5อย่างของพี่ลิงตั้งกะเปิดปีมาเหมือนกันนะครับ^^

เอ้าเข้าเรื่อง..
วันนี้วันอะไรจ๊ะ ท่านผู้โชมมมม
วันนี้วันที่ 1 หนึ่งงง หงึ่งงงง
วันชาติของพวกเราเหล่าคนจน..วันหวยยยยยยยยยยคลอดดดดดดดดค้า

เมื่อเช้าวันอาทิตย์ พ่อพากระพ๊มไปทำพิธีแก้ชงที่วัดเล่งเน่ยยี่
คนแน่นมากกกกกประมาณ32ล้านคนได้ แสบตาไปโม้ดดด...
ผมตาเกือบบอดจากธูปอาม่าท่านนั้นที่ชีล่อถือเดินในระดับเอวแกว่งไปมาดังฟิ๊ววววฟิ้ววว

ก่อนกลับนั้น พ่อให้ผมทำบุญ โดยเขียนลงไปในใบบริจาคว่าไม่ประสงค์จะออกนาม
ทำแบบนี้...พ่อสอนว่าผลบุญจะได้เผื่อแผ่ไปยังสัมพเวสีหรือใครที่ต้องการจริงๆ
ผมทำตามอย่างว่าง่าย ยกกระดาษบริจาคพร้อมยกมือท่วมหัว
สาธู๊ พ่อเจ้าแม่เจ้า เอาไปเลยค่ะพี่น้อง เอาไปเลยยยค้า
และด้วยจิตพิเรนทร์...
อย่าลืมนะค้า ท่านใดรับไปแล้ววววว มาบอกหวยยยยยยยด้วยจะดีเมิ่กนะค้า อ๊า อ๊า...

คืนนั้น...สงสัยพี่ท่านจะเป็นวัยรุ่นใจร้อน..ได้เรื่องจนได้ทั่นผู้โชม
ณ เวลาตีสามกว่า ผมฝันว่า ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ผมกำลังยืนงับแมงโม้ฝอยกระจายกระจุยอยู่กับเพื่อนๆ
มีผู้หญิงคนนึง ผมยาวหน้าใสปิ๊งเดินยิ้มมาจากไหนไม่รู้
เธอยื่นเสื้อให้ เสื้อนั้นสีขาว ผมพลิดกู ข้างหลังมีเลข "15"
และความฝันก็ดับสลายไป...ครอกกกก ครอกกกกกกกกกก

ตื่นเช้ามา เอาละวะเอิงเงย มาบอกหวยโต้งๆแบบนี้ ถ้าดิ๊นซื้อไม่ถูกอีก ดิ๊นจะขอดูดนมแมวตาย
เอ..แต่เราในถึงผู้หญิง มันต้องลบหนึ่งนี่หว่า
ได้โลด เดี๋ยวจะซื้อ14ล่าง เพราะเลขมันอยู่ด้านล่างของเสื้อ

ปรากฏว่า....วันนี้อิช้านยุ่งมากค่ะพี่น้องจนลืมcut offหวยก่อนเที่ยง
ตอนบ่ายสอง...ช่างแม่งเห๊อะ ซื้อไปก็ไม่ถูก เก้บเงินไว้เลี้ยงเมียทำกิ๊กดีกว่าวะ

หวยออก...
ล่าง 14

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

ขณะที่อิช้านยืนน้ำตาไหลพรากพลางร้องกระซิกๆอย่างน่าสงสารอย่างเดียวดาบท่ามกลางคราบเหงือและกลิ่นเหงื่อมฤตยูของลูกน้องนั้น
ดิ๊นสาบานได้ว่าดิ๊นได้ยินเสียงเย็นยะเยือกลอยปลิวลิ่ววะวิ๊วมาตามสายลม จากแม่สาวคนนั้นว่า...

อีลิงค๊า มึงมันสัญชาติควายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยค้า
กูอุตส่าห์บอกคุณมึงตรงตร๊งตรงขนาดนี้แล้ว ยังไม่ถูกอีกกกกกกกกกกกเรอะค้า
ไปเกิดใหม่ในอุทรกระบือได้เลยค้า ไปได้เลยค้า อ๊า อ๊า

Thursday, 31 December 2009

วันสิ้นปี



มาเขียนส่งท้ายปี
พรุ่งนี้ก็ปีใหม่แล้ว ขอให้ปีหน้าฟ้าใหม่ มีแต่สิ่งดีแด่ทุกท่านมิตรรักแฟนเพลงและทุกท่านที่แวะมาอ่านนะครับ
อ้อ ผมและคุณนกยูง ขอสวัสดีปีใหม่ทุกท่านล่วงหน้าด้วยเลยนะครับ^^

สำหรับผม ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่ทรงๆทรุดๆ เรื่องราวเยอะแยะทั้งดีและไม่ดี
แต่มันก็ผ่านมาได้จนถึงวันนี้ล่ะครับ

ปีหน้า..เป็นอะไรที่น่าวิตกมาก เพราะตามความเชื่อคนจีนแล้ว ปีเสือคือปีมหาชงของคนที่เกิดปีลิง
มันจะเป็นปีที่ไม่มีอะไรดีเลย..เชื่อขนมกินได้ โบราณว่า

เอ้า สู้กันต่อไป พี่น้อง...
เดินทางกันปลอดภัยนะครับทุกท่าน

Sunday, 27 December 2009

review Korean Tour

สวัสดีมิตรรักแฟนเพลงทั้งโลกนี้และโลกโน้น
กลับมาจากเกาหลีแล้วนะครับ ทริปนี้เป็นทริป4คืน5วัน
ด้วยเหตุผลที่ว่า เราหาข้อมูลไปเที่ยวเกาหลี และได้ประโยชน์มากมายจากข้อเขียนreviewโน่นนี่ของหลายท่านทั้งจากพันทิพและบลอคส่วนตัวที่ค้นหาเจอผ่านกุ๊กกู๋
ผมกับคุณนกยูงจึงมีดำริว่า ไหนๆก็ไปเที่ยว(ด้วยข้อมูลคนอื่นล้วนๆ55)มาแล้ว
เราจึงควรจะทำreviewบ้าง เผื่อจะเป็นประโยชน์กับคนอื่นบ้างน่ะครับ

คุณนกยูงนั้นไซร้ ขนเครื่องสำอางค์กลับมาประมาณ3ตู้คอนเทนเนอร์ได้
ที่ซื้อมานั้น...ใช้อาบสามร้อยปีก็ยังไม่หมด ป้าแกล่อสอยมาทั้งผลิตภัณฑ์ล้างเครื่องใน แบคทีเรียที่เท้าฯลฯ
ก่อนที่เครื่องสำองาค์จำพวก Rojukiss Etude Herra อะไรเทือกนั้นจะถูกดองลืมใช้ กลายเป็นมรดกโลกไปซะก่อน เธอจะมารีวิวว่าไอ้เครื่องสำงอางค์เกาหลีที่ถูกและดีเป็นตำนานนั้นไซร้
มันเป็นจั๋งซี่จริงหรือเปล่า รอชมกันนะครับ ^^

ใครที่จะไปเที่ยวเกาหลี ขอแนะนำให้เตรียมตัวและจองล่วงหน้าอย่างน้อยสองเดือนเลยครับผม
เพราะในช่วงพีคๆสิ้นปีไปจนถึงกพ. หน้าหนาวบ้านเค้าแบบนี้
ทัวร์มาตรฐานจำพวก 17-18000บาท สายการบินเจจู JEJU เต็มหมดแน่นอนครับ
และเมื่อยามที่ความอยากไปเที่ยวกระเด็นเข้าตาดังโคร้มมมม
คุณก็จะเอวังด้วยการจ่ายทัวร์ราคาแพงกว่าเดิม เพื่อให้ได้ที่ไปเที่ยว
ราคาทัวร์ที่พอจะมีที่ให้คุณนั้น จะอยู่ในช่วง 30000บาทอัพ
ของแถมที่ได้มาคือ คุณไปจะไปเที่ยวแบบเร้นแค้นหัวใจและกลับมาบักโกรกโทรมซีด

หลักการในการเลือกทัวร์และเตรียมตัว
Remark:
+จะเที่ยวให้ได้อรรถรส อย่าพิจารณาแต่ราคาอย่างเดียว
++ราคาทัวร์นี้สามารถต่อได้ 500บาทก็ยังดีวะคะ ต่อๆกันไปเหอะพี่น้อง เป็นค่านมลูกก็ยังดีนะคะวะ

1.จองและจ่ายมัดจำก่อนล่วงหน้าอย่างน้อยสองเดือน
Q: ทำไมต้องมัดจำนานเป็นอสงไขยชาติขนาดน้านนนนนนคะพี่น้อง
A: เพราะอิทธิฤทธิ์เอเจนท์ขายตัวเอ้ยทัวร์ทั้งหลายที่ทอแรสมากในเลเวลปลาไหลอาบเพลย์เจลยังอายน่ะสิค้า

หากคุณจองที่นั่งในระยะเวลากระชั้นชิด ที่นั่งที่เหลือเปรียบเสมือนดั่งเรือโนอ้าในวันสิ้นโลก
ทัวร์ไทยระบบสมัยใหม่นี้ เค้าใช้ระบบช่วยกันขาย กล่าวคือ เจ๊งทัวร์หนึ่ง จ๊าบทัวร์สอง จัญไรทัวร์สาม ต่างคนต่างโฆษณาด้วยราคาที่ต่างกันไม่มาก แต่ให้สังเกตุว่าโปรแกรมทัวร์จะเหมือนกัน
ต่างคนต่างขาย แต่สุดท้ายแล้วจะมาจอยทัวร์เดียวกันครับ
ดังนั้น หากคุณจองทัวร์ด้วยเวลากระชั้นชิด เดือนหน้าจะไปแล้ว เดือนนี้ค่อยจอง
คุณอาจจะโดนอิทธิฤทธิ์ความทอแรส(ตอแร้ขั้นกว่า)ของเอเจนท์ทัวร์ให้เสียประสาทม้ามก็ได้

เหตุการณ์หลอกให้กูเสียวแล้วไปแล้วไปลับ มีตัวอย่างดังนี้
แหลแหล่มทัวร์(นามสมมุติแน่นอน)ตอบรับเรามาซะทีดิบดีครับ
โอเคค้า มีที่แล้วนะค้า
เราสองคนดีใจมาก เพราะได้ที่ในเวลาขันคับ และราคาถูกใจสยามสมาคมแม่บ้าน อีกทั้งโปรแกรมทัวร์ครบถ้วนอ้วนพี
อีนังเจ๊นท์นางนั้น โปรยซะกูเคลิ้มค่ะพี่น้อง

ชีพ่น นี่นะคะ คุณสองคนโชคดีมากเลยค่ะ มีสองคนแคนไปก่อนหน้านี้ พวกพี่เลยได้เสียบลาสท์มินิท
โดยสันดานทัวร์แล้ว...คุณผู้อ่านพอจะนึกออกมั้ยครับ...
กูขายได้ค้า มึงไปจ่ายเงินเดี๋ยวนี้เลยนะคะ มึงไปจ่ายเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ทัวร์ที่ไหนก็อยากให้ลูกค้าจ่ายเงินเร็วๆทั้งๆนั้น เพื่อเป็นการประกันการขายของเค้าถูกไหมครับ

แต่ของเจ้านี้ ม่ายช่ายยยยยย...
ผมโทรไปหลังจากชีเฟิร์ม
พี่ครับ ผมจะขอมัดจำเลยแล้วกัน ขอรายละเอียดด้วยนะครับ
นังเจ๊นท์ โอ๊ะ ยังไม่ต้องโอนตังค์นะคะ ยังไม่ได้ต้องโอนค่ะ โอนไม่ได้นะคะ
ยังไม่ได้ทำอินวอยส์เลยค่ะ เนี่ยงานยุ่งมาก เดี๋ยวพรุ่งนี้ส่งให้เลยนะคะ
ผมรู้สึกตะหงิดๆ เออ ทัวร์เจ้านี้แปลกเนอะ แต่ไม่ได้คิดอะไร อ่ะรอพรุ่งนี้ก็ได้
วันรุ่งขึ้น โทรไปอีก พี่ครับ ผมยังไม่ได้อินวอยส์เลยนะครับ ผมจะไปโอนเงินครับ
(หัวเราะกลบเกลื่อน แสร้งทำเป็นกูตื่นเต้นร้อนรนเกินเหตุ น้ำเสียงน่าจับเอาหัวไปโขกส้วมซึม)
ฮิฮิ คุณพี่จะรีบไปไหนคะ ที่น่ะได้แน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ แต่หนูยังทำอินวอยส์จ่ายเงินให้พี่ไม่เสร็จเลย
พรุ่งนี้ส่งให้แน่นอนค่ะ

ผมโทรไปจิกอินวอยส์จ่าย้งินมัดจำอยู่สามวัน คำตอบที่ได้รับก็คือยังทำไม่เสร็จ
ผมบอกคุณนกยูง เฮ้ย มันชักไม่ปรกติแล้ว ทัวร์ที่ไหนดึงเชงเม้งให้บรรพบุรุษมันแบบนี้วะ
มันจะเบี้ยวไหมนี่ เวลาก็กระชั้นมากแล้ว อีกสามอ.เราจะเดินทางแล้ว ไหนจะต้องไปลางานอีก เดี๋ยวมันจะไม่ทันการณ์
เมื่อความอดทนเจ๊งบ๊งลง ผมโทรไปฉะกับมันวันที่เจ็ด
น้องคะ อินวอยส์น้องเนี่ย แค่จ่ายมัดจำกู มึงส่งไปเซ็นต์ถึงกัมพูชาเรอะคะ
น้องมีเหตุผลอะไรคะ ทำไมยังไม่ส่งมาซะที
(เริ่มอ้อมแอ้ม) อ้อ มีปัญหานิดหน่อยน่ะค่ะพี่ ทางเกาหลีเค้ายังไม่คอนเฟิร์มปัญหามาค่ะ
กำกวมสิ้นดี...ผมเริ่มเดาทางออก
น้อง น้องบอกมาตามตรงเลย ที่มีปัญหาใช่ไหม พูดมาตามตรง มันเสียเวลาพี่ ถ้าไม่ได้ พี่จะได้ไปหาเจ้าอื่น
อ้อไม่ใช่ไม่ได้ที่ค่ะ ที่ของพี่คอนเฟิร์มแล้วค่ะ แต่ติดปัญหาที่เกาหลีไม่คอนเฟิร์ม (เอากะมึงสิคะ กูงงค่ะ)
เอางี้ งั้นพี่จะรอถึงบ่ายสองวันนี้นะ น้องต้องให้คำตอบพี่

ก็เป็นไปตามคาดล่ะค่ะพี่น้อง บ่ายสองมันโทรมาอ้อมแอ้มบอกว่า
เอ่อ เรามีปัญหาที่ทางเกาลหีเคลียร์ไม่ได้จริงๆค่ะ (ปัญหาชู้มึงที่กล.ไม่สบายเรอะคะ โอ้วว)
เอางี้...น้องบอกมาตามตรงเลย(ในใจคิด หยุดแคมเปญตอแหลSของพระน้องเดี๋ยวนี้ค่ะ)
สรุป น้องไม่มีที่ให้พี่ใช้ไหมคะ
(ยังอ้อมแอ้มต่อไป) ก็ ก็ ก็มันมีปัญหาน่ะค่ะ
ผมสวดยับเยิน..ไม่ได้ที่ก็ไม่ว่า แล้วน้องจะดึงเช็งไว้ทำไมคะ มันเสียเวลา พวกพี่จะได้ไปหาทัวร์ที่อื่นต่อ
ถ้ารู้ว่าไม่ได้แล้ว ก็ควรจะบอกลูกค้า ไม่ใช่กั๊กไว้แบบนี้
ผมโคตรโมโหเลยทั่นผู้โชมมม...
จากเหตุการณ์ข้างต้น...
อย่าให้พวกทัวร์ทำเหมือนเราแด๊กหญ้า

ดังนั้น...ไม่อยากโง่ ไม่อยากเสียอารมณ์
จองไว้กันเนิ่นๆนะครับ นักท่องเที่ยว ป้องกันฝันค้างนะเด้อ

2. ฮก ลก ซิ่ว = ที่เที่ยว อาหาร ที่พัก
สาม ฮ ล ซ เป็นปัจจัยสำคัญมากในการเลือกทัวร์ครับผม
-ที่เที่ยว ให้ดูว่าที่จะไป มันเป็นอะไรที่”ชะโงกทัวร์” = ได้มองในระยะร้อยเมตรในช่วงเวลาสามวินาทีที่รถทัวร์ขับผ่าน หรือเปล่า
ไหนๆ เราจ่ายเงินมาเที่ยวแล้ว ต้องได้ไปดูอะไรที่คุ้มค่า จำพวกจ่ายเงินเข้าไปดูหน่อยจริงไหมครับพี่น้อง
ยกตัวอย่าง เราควรจะได้ไปดูโชว์ ดูmuseum อะไรก็ได้ที่ต้องซื้อบัตรผ่าน เพราะสถานที่เที่ยวพวกนั้น ราครมันรับประกันขั้นต้นอยู่แล้วว่า คุ้มที่จะเข้ามาดู
-อาหาร สำคัญมาก เพราะเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่จะadd valueให้การท่องเที่ยวของคุณเพลินอุรามาขึ้น
ถ้าคุณพลาดไปเจอทัวร์ที่เตรียมแต่อาหารหมาให้ การไปเที่ยวของคุณมันคือการตกนรก
ดังนั้น ให้เลือกเลยนะครับ มื้อนี้มือนั้น ไอ้อาหารประจำชาติเค้าที่เราไปถึงแล้วต้องได้กินมันควรจะต้องมีครบ เช่นพวกไก่ตุ๋นโสม เนื้อย่าง จำต้องมี

น้ำปลา ซีอิ๊ว พกไปด้วย เผื่อไปเจอทัวร์เค็ม อาหารเกาหลีเน้นรสชาติหวาน เปรี้ยว เค็มเผ็ดบ้างนิดๆ

-ที่พัก สำคัญอีก ระวังโรงแรมจิ้งหรีดให้จงดี
นอกจากนอนไม่สบายแล้ว คุณอาจจะพลาดที่ๆคุณน่าจะได้เที่ยวเพิ่มด้วยเช่นระแวกโรงแรมที่อาจจะมีสถานที่ชอปปิ้งเล็กๆน้อยให้คุณและผองเพื่อนออกไปสูดอากาศยามค่ำคืน
กรณีนรกแตกของผม แต๊นนน
หมอนมีคราบปื้นๆ ทั้งสีแดงและสีขาว ผมบนเตียงนอน ห้องน้ำน้ำรั่ว ฯลฯ

3. หัวหน้าทัวร์
ไปเที่ยวจะให้สนุก คุณภาพหัวหน้าทัวร์สำคัญมาก
ถ้าได้หนท.ดี คุณจะได้ของแถมบานเบอะ เช่นอาจจะได้ไปเที่ยวที่ๆไม่อยู่ในโปรแกรม หรืออาจะได้ของฝากเล็กๆน้อยๆที่ผ่านมาทางconnectionของหนท.
อย่างงวดนี้ เราได้สบู่OTOPของอสท.เกาหลีมาเป็นของแถม
ไม่ได้อะไรมาก แต่ของพวกนี้ มันadd value

หากหวยออกที่ท่าน เจอหัวหน้าทัวร์เฮงซวยจำพวกถามอะไรก็ไม่รู้เรื่อง ไม่บอก ไม่ใส่ใจ ไม่ฯลฯ
เอาแต่หงุดหงิดที่มาช้า ตะโกนเรียกพวกเรายังกะกูเป็นทาสในเรือนเบี้ย
คุณเอาชีวิตไปทิ้งที่เกาหลีแน่นอน...
ทางที่ดีนะครับ ผมแนะนำให้เช็คชื่อหัวหน้าทัวร์ก่อนจะซื้อทัวร์และลองเช็คprofileของหนท.ก่อนจะตัดสินใจ(ถ้าทำได้นะครับ)

ตอนผมไปเที่ยวยุโรป หนท.เฮงซวยมาก เป็นอย่างที่กล่าวมาข้างต้นทุกประการ
โชคดีที่คราวนี้หนท.โอเคมากๆครับ

ก่อนจะยาวยืดไปกว่านี้ คราวหน้ามาต่อนะครับ ^^

ทำไมแฟนเราไม่สวยแบบนี้บ้างว้า


อ๋ออออ...เพราะแฟนเราสวยกว่านั้นหลายเท่านั่นเอง 5555

Sunday, 13 December 2009

สบถ

พักนี้กระพ๊มกับคุณนกยูงเจอแต่เรื่องแปลกๆน่ารำคาญใจแบบวันเว้นวัน
มันเป็นอีหยังหนอฮ่วย...
เรื่องน่ารำคาญใจคราวนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระสงฆ์หลายรูปที่เราประสบพบเจอบนท้องถนนครับ

หมายเหตุ:เรื่องข้างล่างต่อไปนี้ ไม่มีเจตนาจะดูหมิ่นพระศาสนาและผ้าเหลืองแต่อย่างใด
เจตนาหมายจะมาเล่าสู่กันฟังถึงมิตรรักแฟนเพลงเท่านั้นนะครับ

ผมกับคุณนกยูงนั่งรถไปด้วยกันครับ เธอแต่งกายในชุดเรียบร้อยมีเสื้อนอกคลุม
จังหวะหนึ่งนั้น รถผมอยู่ข้างหลังรถกระบะแบบไม่มีแคบคันนึง
บนหลังกระบะคันนั้น มีพระภิกษุนั่งอยู่หลายรูป ด้วยความที่ที่จำกัด บางรูปจึงนั่งหันหน้ามาทางรถผมที่ตามอยู่ข้างหลัง และบางรูปนั่งหันหลังพิงที่ปิดท้าย


เรานั่งคุยหัวเราะเรื่องสะเพเหระกันไปเรื่อย ระหว่างที่ขับตามนั้น...
คุณนกยูงเริ่มสังเกตุว่า พระคณะนั้นที่นั่งอยู่บนกระบะแบบเปิดท้ายข้างหน้านั้น
เหมือนจะพูดถึงเธอกันอยู่...

เธอสังเกตุได้ เพราะพระรูปหนึ่งที่นั่งอยู่ในๆนั้น ชะโงกหน้าออกมาดูทางรถผม
และหันไปยิ้มกับพระรูปข้างๆ พลางพูดและหัวเราะไปด้วย
และพระรูปที่นั่งหันหลังพิงที่ปิดท้าย เหมือนพยายามที่จะหันมามองทางรถเรา
แต่พระรูปที่นั่งหันหน้ามาอีกรูปนั้นห้ามไว้ พร้อมกับกับยิ้มหัวเราะ...สายตาจับจ้องมาที่รถเรา


ในตอนแรกนั้น ผมบอกเธอไปว่า อาจจะไม่ใช่ก็ได้มั้ง
พระคณะนั้นเค้าจะพูดถึงเราสองคนเรื่องอะไรล่ะ อีกอย่างท่านก็เป็นพระ ไม่น่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้นะ
อย่าไงรก็ดี...เอาเป็นว่า ผมจะแซงแล้วกัน
แล้วตอนแซง เราก็จะได้รู้กันเองว่า เราคิดผิดกันหรือเปล่า

ผมเร่งเครื่องแซงขวาขึ้นไป พยายามมองไปที่พระคณะนั้นตลอดว่าจะมีปฏิกริยาอย่างไรบ้าง
สิ่งที่เห็นคือ...พระรูปที่นั่งในๆนั้นชะโงกหน้าออกมายิ้มให้คุณนกยูง
สายตาเป็นประกายด้วยกริยาที่ไม่สำรวม...
สายตาและรอยยิ้มของพระรูปนั้น เป็นอาการของผู้ชายที่มองผู้หญิง...มิใช่พระแต่อย่างใด

ด้วยจิตโมโหในอาการที่ไม่สำรวมของพระ
ผมเผลอสบถออกไปไอ้....

หลังจากตั้งสติได้ ผมรีบพนมมือบอกกล่าวขอขมาพระศาสนาและผ้าเหลืองว่า
ผมขอขมาในสิ่งที่พูดออกไป กระผมไม่ได้มีเจตนาที่จะลบหลู่พระศาสนาและผ้าเหลืองแต่อย่างใด
สิ่งที่ผมต้องการจะปรามาสคืออาการที่ไม่สำรวมเหมาะสมของผู้ชายคนนั้นที่อยู่ในผ้าเหลืองต่างหาก

ในฐานะที่ผมเลื่อมใสศรัทธาในพุทธศานาของเราเป็นอย่างมาก และมิได้มีเจตนาจะทำให้ศาสนาด่างพร้อมแต่ประการใด
ผมจึงไปปรึกษาผู้รู้ในพันทิพมาครับ ท่านนึงบอกว่า ถึงจะเป็นพระภิกษุทุศีล
เราก็ต้องขอขมา...

คำขอขมาพระรัตนตรัยนะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ(ว่า 3 จบ)สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเตอุกาสะ ทะวารัตเยนะ กะตังสัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเตอุกาสะ ขะมามิ ภันเต ฯกรรมใดที่ข้าพเจ้าได้เคยประมาทพลาดพลั้งล่วงเกินพระรัตนตรัย อันมีพระพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ พระธรรม พระอริยสงฆ์ทั้งหลาย ตั้งแต่อดีตกาลมา จนถึงปัจจุบัน ด้วยกายหรือวาจาก็ดี ด้วยเจตนาก็ดี ไม่มีเจตนาก็ดี รู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ดี ขอองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์ พระอริยสงฆ์ทั้งหลาย และผู้มีพระคุณทุกท่านขอได้โปรดอดโทษแก่ข้าพเจ้านับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพานด้วยเทอญ

รับทราบและปฏิบัติตามทุกประการด้วยจิตละอายสำนึกผิด
กลัวชีวิตนี้และชีวิตหน้าต้องไปอยู่ในอบายภูมิค้า....

Thursday, 10 December 2009

โง่ชิบหาย

มาในมาดหยาบคาย
ชิบของสัตว์ตัวผู้บางตัวมันหายไปค่ะพี่น้อง
มาตกอยู่กลางกบาลดิ๊นเองนี่ล่ะค่ะ

วันนี้วันซวยอีหยังอะไรไม่ทราบได้...
ผมกับคุณนกยูงจะกลับบ้านหลังจากซื้อของเสร็จ
เราโบกเรียกแท๊กซี่สีเหลืองคันนึง แก๊สี่ดูใช้ได้ เพราะเป็นAltisรุ่นใหม่
ขึ้นรถปุ๊บ...ดิ๊นสัมผัสได้ถึงรังสีอัมมหิตระของคนขับได้ในทันใด
หน้าตาพี่คนขับเรอะคะ...ไม่ต้องพูดถึง สุดแสนจะน่ารัก
แวบเรียกนั้น..ดิ๊นนึกว่าคุณพี่คนขับนั้นแหกคุกออกมาเมื่อวานนี้

พี่คนขับถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ไปไหนครับ
อ้อไปจ๋อยศรีอารีน่าค่ะ ตรงโคกฮิปโปตกท่อน้ำทิ้งน่ะค่ะ
สิ้นคำบอกนั้น พี่แกออกรถด้วยสปีดซาเล้งติดเทอร์โบ
บรึ้มมม แป๊นนนๆๆๆๆๆ ปาดซ้านปาดขวาปาดหน้าปาดหลัง
เป็นที่น่าเสียวไส้หวาดเสียวยิ่งนัก

ผ่านรถไฟฟ้ามหานะเธอนั้นมาได้หนึ่งนาที
ผมเริ่มคิด โอ้โห ขับรถแบบนี้เอาไปเลยส้นตีนทองคำอวอร์ดค่ะ
ท่ามกลางความเงียบ..แกเริ่มถามทาง
ไอ้ที่จะไปมันอยู่ตรงไหนล่ะนี่
(จำได้ว่าสองนาทีก่อน กูบอกไปแล้วนิ จ๋อนศรีอารีน่าไง)

เห็นคุณพี่ถามทางแบบนี้ ผมก็นึกไปว่าแกไม่รู้ทางหรือเปล่า
ผมจึงบอกทางแกไป พี่ครับ เลี้ยวขวาตรงนั้นตรงนี้

ขับไปอีกซักพัก แกถามอีกด้วยอาการหงุดหงิด
แล้วไอ้ที่จะไป มันอยู่ตรงไหนกันแน่
ผมบอกพี่แกไป ไปทางนี้นะครับ

สิ้นคำบอกกล่าวของผมนั้น
แกสบถออกมาว่า
พูดไม่รู้เรื่อง
"โง่ชิบหาย"
(ที่โง่น่ะแม่คุณพี่ใช่มั้ยคะ ไม่เป็นไรค่ะ ดิ๊นเข้าใจ)

ผมกับคุณนกยูงนั่งนิ่งหลังจากคำต่ำๆเหมือนกับเจ้าของวาจานั้น
รู้ไหมครับ...ผมคิดไปถึงอะไร
ตั้งแต่ขึ้นรถมา ผมสัมผัสได้ถึงรังสีความเลวร้ายอะไรซักอย่างจากคนขับนั้น
ผมคิดไปถึงข่าวแท๊กซี่ฉุดผู้หญิง
ผมคิดต่อ เฮ้ย..แล้วเราจะสู้มันท่าไหน แล้วเราจะทำยังไงต่อดี ฯลฯ

ผมยังรู้สึกอีกอย่าง...ด้วยสายตาท่าทางของมัน
ถ้าเราไม่ได้มากันสองคน...เราอาจจะโดนปล้น

อย่างไรก็ดี ผมกับคุณนกยูงจัดการมาถึงที่พักได้
คุณนกยูงบอกว่า เธอกลัวมาก อยากจะร้องไห้ แท๊กซี่น่ากลัวมาก
ส่วนผม มีแต่จิตโมโห
หลายครั้งแล้ว...ที่เราโดนผู้ชายรังแก...
ถ้าเราเป็นผู้ชาย... เราคงไม่โดนอะไรแบบนี้

ตอนแรกว่าจะไปแจ้งความกัน แต่คิดสะระตะกันไปมา แจ้งไปก็ไม่น่าจะได้ประโยชน์อันใด
ผมนึกเป็นห่วงผู้หญิงที่ขึ้นรถคันนี้ถัดไป...จะเจออะไรบ้างหนอ

เรื่องประหลาดเรื่องหนึ่งที่ผมงงกับพี่แกมาก
ค่าแท๊กซี่ประมาณ73บาท คุณนกยูงยื่นแบงค์ร้อยให้
ผมนึกในใจ แม่งพูดจาชาติอุทัยเทวีแบบนี้ ต้องแฮ๊บเศษเงินแหงมๆ
ทีไหนได้...พี่แกทอนครบถ้วน 27บาทครับ

หากมีคุณผู้หญิงท่านใดหลงเข้ามาอ่าน และใช้แท๊กซี่ในการสัญจร
ระวังเหตุการณ์แบบนี้ด้วยนะครับ
ผมขอแนะนำว่า ก่อนออกจากบ้าน ควรชาร์จแบตให้เต็มทุกครั้ง
ถ้าเจออะไรแบบนี้ หาทางโทรหาเพื่อนหรือใครก็ได้ บอกสถานการณ์ไว้...

Wednesday, 9 December 2009

แสบ

ผลกรรมจากการอู้งานตอนเที่ยงวันนี้
คือคำถามแสบสันต์สะท้านทรวงดวงใจดวงน้อยดวงนี้มากๆฮร่ะพี่น้อง
จากเธอชาวเราคนนั้น...ที่รู้จักกันในระดับความสัมพันธ์ดาวหางอุ๊ร้าล่าที่โคจรมาทักทายโลกเราทุกๆ10ล้านปี



ออกไปทำงานข้างนอกตั้งกะเช้า ตอนสายๆดูเวลาแล้ว...
เฮ้ยยังอู้ได้นี่หว่า...ไปตัดผมดีก่า
ถึงจะเป็นวันมามากวันพุธ...เราไม่กลัวฮร่ะ
พ่อเคยบอกว่า เราเป็นคนจีน ตัดผมวันพุธได้ ไม่ถือ งั้นโอเค ตัดโลด



นั่งขึงพืดโดนตอนอยู่ยนเก้าอี้ไปได้ซักพัก
สาวเหลือน้อยช่างตัดผมคนนั้นที่เห็นหน้าค่าตาในฐานะผู้โดนตัดกับผู้ตัดมาสองปีกว่าแล้ว อึกๆอักๆถามผมว่า
สาวเหลือน้อยนางนั้น:พี่คะๆ เอ่อ ไม่รู้จะถามดีไหม
ผม: อะไรเรอะครับ ถามได้เลยครับ
สาวนางนั้นเหลือน้อย: เอ่อ ไม่รู้จะถามดีมั้ย
เวลาพี่ไปจีบคนอื่นน่ะค่ะ พี่ว่ามันเกี่ยวมั้ยที่พี่มีตังค์ พี่เลยจีบเค้าติด


ผมนั่งนิ่งประหนึ่งนอนแช่อยู่ในตู้แช่ศพมาสามอาทิตย์แล้ว
ประมวลผล และกลั้นใจตอบไปอย่างตรงๆว่า
สำหรับผม ผมว่ามันก็มีส่วนนะครับ
ไอ้ครั้นจะตอบความจริงเทือกนั้นที่ว่าไม่จริงค่ะ กรูนี้สเน่ห์แร๊งแรงขนาดบริษัทน้ำยาทำความสะอาดส้วมมาติดต่อขอเอาฮอร์โมนไปใช้ในกิจการ มันก็ใช่ที่



หลังจบคำถาม ผมนั่งนิ่งราวกับโดนไปงมบ่อเหรอะที่ไหนมา
ทำไมวะ?? คนข้างนอกเค้ามองเราแบบนี้เรอะ
เรามันคนประเภทถ้าไม่มีตังค์(ตอนนี้ก็ไม่มีจริงๆ55)
คงไม่มีใครเอาเราหรอกสินะ....


อิช้านฟูมฟายโทรไปฟ้องพระเมียโดยพลัน
อีป้าปลอบว่า เค้าอาจจะไปเจอเรื่องราวอะไรมาก็ได้ เค้าถึงมาถาม ทำนองอยากแชร์ปสก.ไงแห้ง
นี่ไง แห้งไม่มีตังค์ เรายังเอ็นดูเลย อย่าไปคิดมากเลยนะแห้ง
ไอเลิ๊ฟเมียยยยย....



ไม่ว่าเธอจะถามด้วยสาเหตุอะไร
สาวเอย...รู้ไว้ได้เลย...ทอมถึกทึนนางนี้ก็มีหัวใจนะจ๊ะ
กรุณาอย่าเอาตีนมาคีบเล่นเพื่อความสนุกสนานเลยเอยฯ

Monday, 7 December 2009

หลวงพ่ออั๊บ วัดท้องไทร

หยุดยาวนี้ไม่ได้ไปไหนเลยครับ เพราะผมกับคุณนกยูงมีโปรแกรมไปเที่ยวกันอีกไม่กี่วันข้างหน้า
(พี่ๆเสื้อเหลือง เสื้อแดง เสื้อน้ำเงิน เสื้อขาว เสื้อสีรุ้งฯลฯ อย่าปิดสนามบินอิช้านนะคร้า พลีสสสส ไปปิดท่าเรือแก้เซ็งก่อนนะคะๆๆๆ)
อีป้านั้น สาบานได้ว่าไม่ค่อยตื่นเต้นเลยยยยย เธอบอกว่า เธอไม่อยากไปเลยยยยยยยยซักกะนิด ทริปอะไรเนี่ย
แต่ได้ข่าวว่าอีป้า...จัดชุดไปเกิดตั้งกะเดือนที่แล้วโน่นนน 555

ไม่ได้ไปไหน สองสามวันนี้ กระพ๊มเลยมีเวลาว่าง ไปไหว้พระครับ
ด้วยความที่ศรัทธาในพุทธศาสนา(ถึงจะหน้าไม่ให้แต่ใจรักนะจ๊ะ) เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
อิช้านจึงมีจิตใจรักสะสมพระเครื่องแบบก๊อกๆแก๊กๆไปด้วย
ความสนใจในพระเครื่องนั้น อนึ่ง ยังเป็นมรดกตกทอดทางพันธุกรรมของคุณย่าและพ่อครับ

ส่วนตัวแล้ว ผมชอบพระเนื้อผงสายพุทธคุณแคล้วคลาด คงกระพันมากกว่าสายๆไหนครับ
การสะสมพระของอิช้านน้าน อยู่ในระดับปฐมอนุบาลค่ะพี่น้อง
เอาสะดวกเข้าว่าคือแวะผ่านที่ไหน ก็จะเช่ามาเก็บสะสมไว้

น้องยุ้ยบอกมาหลายวันแล้ว ว่าอยากได้เบี้ยแก้มาห้อยติดตัวบ้าง
วันนี้ไม่มีอะไรทำ ฤกษ์งามยามดีจึงออกไปขับรถเล่น ไปหาเช่าเบี้ยแก้มาให้น้องยุ้ยครับครับผม
วัดที่ไปนั้น พ่อกระพ๊มเป็นลูกศิษย์ลูกหามานานแล้ว
วัดท้องไทร จ.นครปฐม หลวงพ่ออั๊บนั่นเอง

นครปฐมนั้น หลายท่านคงทราบดี เป็นแหล่งรวมเกจิอาจารย์ชื่อดังจ.หนึ่งของประเทศ
หลวงพ่ออั๊บก็เป็นหนึ่งในเกจิอาจารย์สายเมตตามหานิยมที่โด่งดังพุทธคุณเข้มขลังมากองค์หนึ่งครับ

ขับรถไปแบบมั่วๆ ไม่รู้เส้นทางอะไรเลย ถามทางไปเรื่อยๆก็ไปถึงจนได้
คิดไว้แค่ว่าเช่าพระเสร็จแล้ว จะรีบกลับเลย คงไม่มีโอกาสนมัสการท่านหลวงพ่อ เพราะได้ยินว่าท่านชราภาพมากๆแล้วครับผม
เช่าพระเสร็จ ยืนอู้ไปมา ท่านหลวงพ่อกลับมาจากกิจข้างนอกพอดีครับ

ถือเป็นบุญท่วมหัวกระพ๊มจริงๆ ที่เตร่อยู่แถวนั้น
ท่านเมตตาเป่าพระที่ผมเช่ามาและได้รับมอบจากมือท่านด้วยครับ^^
ผมกราบนมัสการพลางอธิษฐานขอให้น้องยุ้ยปลอดภัยด้วยเบี้ยแก้ที่เช่ามา
และขอให้คุณนกยูงปลอดภัย แคล้วคลาดมีสุขภาพที่ดีเช่นกัน


ถือเป็นบุญจริงๆครับผม^^
กลับมาถึงบ้านด้วยความอิ่มเอมใจในความโชคดี
มองไปรอบๆห้อง พลางนึกขำตัวเอง
เออ นี่กรูสะสมอะไรบ้างเนอะเนี่ย ไม่ได้เข้ากันเลยซักนิด
ผมสะสม"เบียร์"และพระเครื่องครับ
ไว้ในห้องเดียวกันนั่นแหละ จะดีเรอะเนี่ย...

Tuesday, 1 December 2009

หวยหฤหรรษ์

ในวาระคนจนแห่งชาติ ต้นเดือน กลางเดือนนั้นไซร้
ความหวังคนจนหรือที่แถวบ้านอิช้านเรียกกันว่าหวย
มันเป็นอะไรที่ลุ้นกันได้ปวดตับ ปวดไส้ ปวดแตด ปวดตาปวดยายกันมากค้า

จากการสังเกตุการณ์ของกระพ๊มในวันความหวังคนจนแห่งชาตินี้....
ประชากรชาวเราร้อยละ80 นั่งสวดมนต์พลางนับลูกประคำงึมงำๆพลางทำงานกันไป
ตราบจนสิ้นวินาทีที่หวยออกนั่นล่ะครับ...

เจ๊ดาแม่บ้านผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์ในการ"ทำหวย"นั้นไซร้
เดินโม้ตั้งกะชั้นหนึ่งยันชั้นสี่
โอ๊ย เนี่ยนะ ป้าไป"ทำหวย"สูตรพิเศษดั้งเดิมมาล่ะคุณลิ๊ง
ตำรับเดิม ณ ตำหนักเจ้าแม่เก้งเก้ง เด้งกระจายนั้นเล่าว่า
ให้เอาติ้วใส่ในหม้อไฟ ยิ่งผ่านการใช้แล้วจากจำพวกหัวปลาหม้อไฟจะขลังหนักเข้าไปอีกไว้ที่ปลายบั้งไฟพญานาค
เมื่อครั้นจุดตู้มออกไป ติ้วไหนหลงเหลือซากไว้
อันนั้นล่ะ...เลขเด็ดเจ้ามือสะดิ้ง
งวดนี้ป้าหวดไปสามตัว คูณคูณ
ถ้าถูกหวยนะป้าจะเอาเงินไปเสริมนมกระบือที่บ้าน คุณลิงคอยดู๊...

ฟากกระพ๊ม...ได้ฟังข่าวทำหงทำหวยตามตำรากามาสูตราของป้าแล้วไซร้...ดิ๊นเริ่มนั่งไม่ติดค่ะพี่น้อง
ไม่ได้การ...
เราอาจจะมีค่าGDPต่ำสุดในออฟฟิศก็ได้
สูเจ้าจงเร่งไป"ทำหวยยย" หาเลขเด็ดดวงมาสู้ท่านป้า

วันนี้ตอนเช้าผมเดินผ่านชั้นสอง
จังหวะที่เดินผ่านมุมที่วางของให้น้องกุมารน้อยนั้น
ผมยกมือไหว้ท่วมหัว ปากขมุบขมิบกริ๊บๆด้วยอารามแค้นและเสียดายเงินจากค่าหวยเกือบห้าร้อยล้าน(รวมสิบชาติที่ตายแล้วเกิดใหม่ ยอดคงได้เท่านี้ ฮา)
ลูกเอ้ย แม่ขอถูกหวยหน่อยเถ๊อะ
ถ้าถูกนะลูก แม่จะแบ่งพันนึงไปทำบุญให้หนูเลยเอ้า (ใจป้ำมาก)

สิบเอ็ดยาม..ใกล้ถึงเวลาที่เจ้ามือจะปิดบัญชีหนังหมา
อิช้านยังคงสติลมืดแปดด้าน...แทงเลขไรดีวะเนี่ย
เอาวะ ยังไงก็ต้องแทงตอนนี้ มั่วๆไปละกาน

แปะๆ (ลูกน้อง เรือล่มในหนอง หนองจะไปไหน)เจ้แทงหวยหน่อยดิ
เอา 20 21 ตัวละ50บาทนะ
ทันใดนั้น....
80
แวบขึ้นมาในโสตประสาทครับ
เอ้อแปะๆ ขอ80บนอีกตัวนะ 50บาท

ผลก็ออกมาอย่างที่คอหวยทราบดี
อิช้านถูกหวยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยค้า เย้สสสสสสสสส
สิริรวมแล้ว อิช้านเพียรพยายาซื้อหวยมาประมาร15,000ล้านรูปีรูเดือน
ได้คืนมา3500บาทค้า เย้ส คืนนี้ดิช้านจะไปทานข้าวเคล้าปิติน้ำตาค้า
เป็นสุจริตเงิน(เรอะ)ที่ได้มาพร้อมเสียงก่นดาของพลพรรคยาจกทั้งหลาย
โว้ยเจ๊ ทำไมไม่บอกกันบ้างวะเจ๊ งก ฯลฯ

อ้อ ต้องหัก1000บาทไปทำบุญให้น้องกุมารด้วย
เอ...ว่าแต่เราจะไปทำบุญอะไรให้ดีล่ะนี่ ผมคิด
ทันใดนั้น...
ปอเต๊กตึ้งมันลอยเข้ามาในโสตประสาทอีกแล้วครับ

ของพวกนี้มีจริง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อจริงๆเนอะครับ
คราวหน้า เอาอีกน้าลูกน้า...
แม่ขอ6ตัวโลดเลย ได้ก่ 5555

Sunday, 29 November 2009

ยุ่ง เครียด

ปีนึงที่ผ่านไปไว แป๊บๆจะสิ้นปีแล้วเนอะครับ
ก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของทุกสิ้นปี ยุ่งมันทุกจะสิ้นปี ไหนจะปิดโน่นนี่
ตอนนี้ยิ่งยุ่งหนักเข้าไปอีกครับผม เพราะมีproject เบียร์สดหรือDraught beerเข้ามาให้รับผิดชอบเพิ่ม

โปรเจ็คนี้ ทำเอาอิช้านหมดพลังทางเพศมากค่ะพี่น้อง
ด้วยความที่มันใหม่มาก ระบบรองรับก็ยังไม่มี
มันจึงกำเนิดปัญหาจำพวก
นัตตี้: เอ่อเจ๊คะ เบียร์นี้ให้ใครรับผิดชอบดีคะ
ชายไทยใจงาม ณ ห้องสโตร์: มึงนั่นล่ะ มึงสิโว้ย
เจ๊: เอางี้ จับฉลากมั้ย???

นอกจากภาวะโลกเลิฟที่เป็นผลพวงจากDBแล้ว
ปัญหาเรื่องสวัสดิภาพและความปลอดภัยของสาวสวยที่สุดในโรงงานอย่างดิ๊น ถึงจุดตึงเครียดอย่างที่สุดนะฮร้า
บริษัทคู่กรณีที่มาต่อยผม...กลับมาแล้ว
กลับมาฟ้องร้องค่าเสียค่าเกือบ2ล้านนั่นล่ะครับ

เมื่ออ.ก่อน ทางทนายและเจ้าคู่กรณีนั้นมาที่บ.ผมครับ จุดมุ่งหมายคือมาไกล่เกลี่ยประนีประนอมคดี
ผมเองพยายามทำไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ออกหน้า ทั้งๆที่มันเกี่ยวข้องกับผมโดยตรงก็ตามเถอะ
เพราะถือว่า ผมโดนมาเยอะแล้ว นี่เป็นหน้าที่ที่ผู้ใหญ่ของบริษัท ที่สั่งให้ผมcancell order
ต้องรับผิดชอบซะบ้าง...

ผลออกมาก็เป็นที่คาดเดาได้
ถึงคดีนี้เราจะไม่ผิดอะไรเลยก็ตาม...
ทางเรานั้น ยอมที่จะยอมรับค่าเสียหาย นั่นคือยอมให้ทางคู่กรณีนั้น ส่งสินค้าเข้ามาให้ครบ
ผมฟังแล้ว..ได้แต่ถอนหายใจ...
สุดท้าย..ก็กลัวตายกันทั้งนั้น..

ส่วนตัวแล้ว ผมไม่สนใจหรอกว่าทางบริษัทเราจะรับสินค้านี้หรือไม่ ทั้งๆที่มันมีปัญหาทั้งlot
ผมสนใจแค่ว่า...
ทำไมเราไม่ผิด ทำไมเราไม่ไปสู้กันในชั้นศาล
และความปลอดภัยของผม มันอยู่ที่ไหน??? ถ้าเรายังต้องติดต่อกับคู่กรณีนั้นต่อไปอีก...


ที่น่าหนักใจที่สุดคือ...
พี่managerท่านนึงออกจากที่ประชุมมาเล่าให้ผมฟังว่า
ทางฝ่ายโน้น เค้าอ้างว่าเค้ามี"วงใน"ที่คอยให้ข่าวจากฝ่ายเรา
ข่าวนี้ ตรงอย่างน่าขนลุกกับคำทำนายจากพ่อปู่ที่ผมนับถือ ท่านพูดถูกหลายเรื่องมากๆ ท่านบอกว่า
ผมทำอะไร ฝ่ายโน้นเค้ารู้หมดแหละ จะไปไหน ไปทำอะไร
เพราะมีคนใกล้ตัวที่ทำงานคอยให้ข่าว...

ผมสงสัยเรื่อง"วงใน"นี้ตั้งแต่วันที่โดนต่อยแล้ว
ผมนอนอยู่บนเครื่องX Ray พลางคิด
เฮ้ย มันบังเอิญมากขนาดนี้เลยเหรอะวะ?
พรุ่งนี้ เราจะบิน (ไปเที่ยวออส)
วันนี้ มันมาดักต่อย
ทำไมไม่เป็นวันอื่น?
ทำไมมันรู้ว่าเรายังไม่ออกจากที่บริษัท ทั้งๆที่ตอนเกิดเหตุ มันเย็นมากๆแล้ว
วันนั้น ที่ทางแผนกมีเลี้ยงกัน
ไอ้เจ้า...ชวนยังไงก็ไม่ยอมไป บอกไม่สบาย ทั้งๆที่แฟนมันไปด้วย
และทำไมมันต้องปิดมือถือทันทีที่ออกจากที่ทำงาน
ทำไมมันต้องไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยคอยมาถามเรื่องส่วนตัว
เจ๊ๆ น้องเจ๊ชื่ออะไรเหรอ?

หลายท่าน เห็นตรงกันกับผมในเรื่องนี้ว่าไอ้เจ้า...อาจจะเป็นวงใน
เท่าที่ผมทำงานมา..ผมพอจะจับลักษณะฝ่ายตรงข้ามได้
ทางนั้นชอบจ่ายโน่นนี่ เอาขนมมาฝากคนโน้นคนนี้ในบ.ผมอยู่เรื่อย
เป็นการซื้อใจในการทำงาน..
ดังนั้นเรื่องสินบนประเภทนั้นคงไม่แปลก...

ถ้ามันจริง..ผมคงเสียใจมาก
เพราะไอ้เจ้า...เป็นน้องที่ผมรักและไว้ใจมาตลอดคนนึง
ในการณ์นี้..ผมคิดว่าผมจะไปแจ้งท่านผู้กำกับที่สนิทกันกับพ่อผมไว้
เผื่อโดนทำร้ายอีก...

Wednesday, 11 November 2009

เงินเดือนขึ้น

อ.ที่แล้ว อยู่ดีๆท่านCEOเรียกอิช้านเข้าไปพบ
ระหว่างทางที่กลิ้งลงจากเขาไกรลาสลงไปหาท่านผู้นำนั้น
อิช้านได้แต่คิด..มันจะมีเรื่องอะไรให้สวดมาติกาส่งวิญญาณกันอีกหนองวดนี้??

ที่ไหนได้..เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจหย่อนตูด เตรียมตัวเตรียมใจรับเทศน์มหาชาตินั้นไซร้
คุณลิง ไอยินดีด้วย ยูได้เงินเดือนขึ้น...
ในชีวิตนี้ไม่รู้ว่าผมอ้าปากค้างเป็นรอบที่เท่าไหร่ และครั้งนั้นปากผมก็ยังคงค้างต่อไป..

อะไรนะเคอะ..เงินเดือนขึ้นเรอะคะ??
ฤ อิช้านฟังผิด มันคือซองขาวไล่ซุปหน่อไม้หน่อนี้กลับบ้านนอกไปรึเปล่าฟระคะ???
แล้วเงินเดือนขึ้นเนื่องในวโรกาสใดมิทราบเพคะนั่น ได้ข่าวว่าเดือนที่แล้วก็ขายไม่ค่อยจะไม่ได้ไม่ใช่เรอะคะ เบียร์เราน่ะ

ณ สุดขอบคลองประปาอันไกลโพ้น...อิช้านกำลังใช้เงินเดือนที่เพิ่มขึ้นเช่าเสื่อนอนกางพุงอย่างสบายอุรา
หลังจากกระชากสติสตังกลับมาจากห้วงคำนึงอันลึกล้ำแล้วนั้น
ท่านผู้นำพูดต่อ ..
ที่ยูได้เงินเดือนขึ้น เพราะทางเมืองนอกอนุมัติให้ยูได้รับการปรับฐานเงินเดือนใหม่
ยินดีด้วยนะครับ..ท่านผู้นำพูดอมยิ้ม พร้อมยื่นกระดาษแผ่นนึงให้
โอ้โห...นี่อิช้านตาฝาดไปรึป่าวนิ หรือว่าอิช้านเบลอเพราะถูกลมบ้าหมูกระโดดถีบหน้า
ได้ขึ้นเยอะขนาดนี้เลยเรอะโอ้ววว ไม่คิดไม่ฝันเลยค้าพี่น้องงงง....

อิช้านกล่าวสุนทรพจน์ยาวยืด กราบอาราธนาคุณพระรัตนไตรขอบคุณท่านCEOและพี่หัวหน้า
ขอบคุณจริงๆค้า อิช้านซึมทราบมากค้า...

หลังจากรู้ข่าว ผมรีบโทรบอกแม่ และคุณนกยูง
อีป้าบอก...ยินดีด้วยจริงๆนะแห้ง..ดีใจจังแห้งมีตังค์เลี้ยงเมียแล้วสิเนี่ย5555
เวลาผมดีใจ มีสองคนที่คิดถึงคือแม่และอีป้า

หลังจากกรี๊ดกร๊าดจบสิ้นกระบวนความแล้ว ผมจิกลูกน้องเรียงตัว ด้วยความเป็นห่วง
90%ของผลงานแผนกมาจากลูกน้องทุกคน ดังนั้น มันไม่ยุติธรรมเลยหากพวกมันไม่ได้การปรับเงินเดือนด้วย
สรุปเป็นที่น่าพอใจ หนุ่มสาวทัวร์ ได้ปรับเงินเดือนกันทู๊กคนนนน^^

ผมแฮปปี้ หนุ่และสาวถึกทั้งหลายของผมแฮปปี้
ท่ามกลางงานประจำวันและไม่ประจำวันที่พวกเราทำงานต่างเทียมวัวเทียมควายนั้น
น้องๆของผมทุกคนสมควรได้รับครับผม^^


ขอบคุณบริษัทมากๆค้าที่ให้พวกเราได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีกันขึ้นอีกนิด
พวกเราชาวlogisticsจะทำงานถวายหัวและสู้ตายกันต่อไป ไม่ทำเบียร์แตก เบียร์หาย ส่งผิดส่งถูกกันมากเกินไปนักนะค้า
i love u ยู้ฮู...