ทุกๆเดือนหลังจากเงินเดือนออกนะครับ สิ่งที่ผมพยายามทำให้เป็นนิสัย นั่นคือ ผมพยายามเจียดเงินเดือนไปฝากประจำครับผม
ฝากน้อยบ้างน้อยบ้างทุกเดือน ผมทำมาเป็นนิสัยได้มาวันนี้ปีกว่าแล้วนะคร้าบบบบ^^
อ๊ะๆ หลายท่านอาจคิดปรามาสนะครับ
อีลิง มรึงแก่ไหปลาร้าระเบิดขนาดนี้แล้ว ทำไมเก็บเงินมาได้แค่ปีกว่า และมีเงินอยู่แค่เนี้ย?
ชาวบ้านชาวช่องในอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เค้าเก็บไปถึงไหนต่อไหน ผ่อนบ้านผ่อนคอนโดผ่อนรถผ่อนเมียน้อย(อ๊ะ ดีจางงง ผ่อนaeonด้ายม้าย)ไปถึงไหนแร้นนน
จะบอกว่า มันก็จริงอ่ะครับ เกิดมา27ปี ผมไม่เคยมีเงินเก็บกะเค้าเลยจริงๆ สาเหตุคือ ไม่เคยคิดเรื่องเก็บเงินเลย คิดแค่ว่า ไม่พอเดี๋ยวค่อยไปไถแม่เอาก็ด้ะ(แต่พักหลังๆแม่ประกาศเอกราช ไม่ยอมให้ข้าพเจ้าไถแร้น)
อีกสาเหตุนึงที่ทำให้ไม่มีเงินเก็บ เพราะว่าผมเป็นคนเก็บเงินไม่อยู่เลยจริงๆครับ เก็บไว้เป็นใช้แหลกราญ ก็เลยไม่เก็บแม่งซะเลย
ธรรมชาติของผมนะครับ ถ้ามีเงินในกระเป๋า และถ้ายิ่งตั้งใจว่าเราจะไม่ใช้มันเลยเมื่อไหร่
ไม่เกินสองวันหรอกครับ มันจะมีเหตุให้เงินกระเด็นออกจากระเป๋าอย่างไม่ได้ตั้งใจทู๊กกกที....
ผมเลยแก้ปัญหานี้โดยทำยังไงรู้ไหมครับ
กูก็รีบใช้ มีหนี้อะไรจ่ายแหลก จ่ายให้หมด ยังไม่ถึงดิวก็จ่ายๆไป เพราะว่าถ้าไม่จ่ายซะเดี๋ยวนั้น เดี๋ยวมันจะมีเรื่องให้เสียเงินแบบไม่จำเป็นเข้ามาและหนี้พวกนั้นมันจะถูกดองงงเค็มอ่ะคร้าบบ
ยกตัวอย่างบัตรเครดิตนะครับผม หลายคนบอกว่า บัตรเครดิตมีประโยชน์ในแง่ที่ว่า เราดึงจ่ายให้ช้าลง และเพื่อประโยชน์ในการหมุนเงิน
แต่ของผม มันไม่ใช่แบบนั้นเลยครับ...เหตุคือ ไม่อยากดองหนี้เด้อ ซึ่งก็ไม่รู้อีกว่าสิ้นเดือน ในสภาพที่กระพ๊มบริหารเงินห่วยแตกได้ขนาดนี้ เราจะมีเงินจ่ายหรือเปล่า
เป็นหนี้มันเครียดเด้อ เลยเลี่ยงที่จะไม่เป็นดีกว่าอ่ะครับ
เวลาผมรูดบัตรนะครับ ผมทำให้เป็นนิสัยเลย อ่ะรูดปุ๊บ ไปจ่ายเลยที่ตู้ATM เราะจะได้ไม่มีหนี้
ยุ้ยเคยด่าผมว่า แล้วยังงี้เจ๊จะใช้บัตรไปทำไมยะ?? จ่ายสดไปซะก็สิ้นเรื่องไม่ดีกว่าเรอะยะ เออเนอะ...
อ่ะ กลับมาเรื่องเงินเก็บแล้วกันนะครับ
เดือนนี้ปีที่แล้ว กรรมดีและบุญเก่าของผมบันดาลให้ยุ้ยจูงมือพาผมไปเปิดบัญชีนี้ขึ้นมาครับ
ยุ้ยบอกว่า เอาน่า เปิดๆไปเหอะ หล่อลก็อายุเท่านี้แล้ว มันก็ต้องเริ่มเก็บเงินได้แล้วนะยะ
ผมแย้ง เฮ้ย แล้วมันจะไปรอดเรอะวะ ชั้นว่ามันจะเหนื่อยเปล่าๆนา ซักสองเดือนชั้นคงแจ้นไปถอนออกมาใช้แล้วม้างงง - -"
ยังจำได้ ตอนนั้นเงินเริ่มแรกเลยที่เปิดบัญชีมีประมาณ5000กว่าบาทเองครับผม เราเดินดุ่มๆไป เอาวะ เอามันไทยพานิชย์เนี่ยล่ะง่ายดี ดอกบ้งดอกเบี้ยอะไรเราไม่สน ขอให้ถอนยากๆหน่อยแล้วกัน (มันยากตรงไหน ฮ่วยย)
และจากวันนั้นมา มาวันนี้ครบปีนึงที่แล้วที่ผมเก็บเงินเข้าที่บัญชีนี้ครับผม ทำเป็นนิสัยไปแล้วจริงๆ เงินเดือนออกปั๊บ ต้องรีบเต้นไปธนาคารฝากเงินก่อนเลย (เพราะกลัวเงินกระเด็นใช้เรียบบบบ)
เก็บมาเรื่อยๆทุกเดิอนๆ มาวันนี้ ผมมีเงินเก็บ8หมื่นแล้วนะครับ ^^
ถึงมันจะไม่เยอะ แต่ผมก็ดีใจกับตัวเองจังที่ได้ทำอะไรที่เป็นระบบระเบียบกับเค้าบ้างซะที
เป้าหมายนะครับ ผมอยากเก็บให้ได้ซักแสนห้าหรือสองแสน (แต่ผมว่ามันต้องมีเรื่องให้ใช้ก่อนแหงมๆ - -")
อยากจะไปดาวน์รถเป็นของตัวเองซักทีอ่ะครับ ใช้แต่รถพ่อแม่ วันไหนจะโดนยึดคืนก็ไม่รู้ ฮือๆ T__T
เอ้า เย้^^ เพี้ยงง ขอให้เงินเก็บอยู่คงอยู่นาน เพี้ยงงง
Thursday, 28 August 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)

