Wednesday, 1 April 2009

แร๊งงงง...

เมื่อเช้านี้ ผมนึกว่าเป็นอีกเช้าการทำงานนี่น่าจะเหนื่อยหน่าย
เพราะมีsupplierมาพบตั้งหลายเจ้าครับ
เวลาsupplierมาทีไร มันคือการชิงจังหวะแข่งกัน”ชิ่ง”
นั่นคือ อิช้านต้องชิ่งลุกหนีไปก่อนมัน หรือมันต้องรีบพูด+presentโปรเจ็คล้านแปดของมันให้ทันก่อนผมจะตัดบทเดินหนีไปนั่นแร้…

ถึงแม้กระพ๊มจะแต่งชุดอะไรก็ได้มาทำงานนั้นไซร้... กระพ๊มยังต้องแขวนบัตรพนักงาน
วันนี้...ผมเพิ่งได้ทราบเองว่า บัตรพนักงานผมนี้ผีสิงและมีแรงสาปแช่งจากเขมรอยู่
ของเขมรเค้าแรงเจงแจง เหอ เหอ =.=’

ในการนี้...อีแม่ป้าผมมันมองการณ์ไกล..
อีป้าจัดแจงเอาสายห้อยเกรูเด้(นามสมมุติ)แอร์ไลน์มาให้ผมห้อยบัตรพนักงาน
วันนี้ผมก็ใส่มันไปพบลูกค้าเช่นเคย...

โอ้แม่เจ้าเว้ย...
วันนี้คุณด๊องแด๊ง ณ บริษัทสมเสร็จค่ะ มานี่หว่า
คุณด๊องแด๊งนี่เธอเป็นสาวสวยสไตล์เซลล์นั่นล่ะครับ หน้าตาจิ้มลิ้ม ยิ้มหวานละไม แต่งตัวดีงาม เพราะเป็นสาวสวยแบ็ดเสร็จมาจากประตูน้ำแพลตตินั่มอะไรเทือกนั้น

วันนี้คุณด๊องแด๊งมาพร้อมกับชายโฉดหนึ่งหนุ่ม รูปร่างสูงกำยำ หน้าตาเหมือนบ๊วย
อิช้านคิด..ฮ่วย มึงหน้าตายังงี้มาเป็นเซลล์เรอะ ไป๊ ไปขายแปรงขัดส้วม
ที่สำคัญ...มึงนี่นะ ขัดลาภโดยแท้ ฮ่วยยยย
ขอกรูนั่งคุยกับคนสวยๆให้ชื่นอุราซัก10 20นาทีบ้างไม่ได้เรอะ นี่เมิงทำบาปกับผู้สูงอายุและขาดแคลนชะนีสวยๆในชีวิตแบบกรูนะเฟร้ยพี่น้อง...

นั่งคุยกัน ได้ทราบว่าคุณด๊องแด๊งจะลาออกแล้ว เธอจะไปเรียนต่อเดือนหน้านี้ (โฮกกกกกกกกกกT__T come back come back)
เธอเลยพาน้องแมนสุดติ่งท่านนี้มาแนะนำให้ผมรู้จัก
(ต่อไป กรูต้องตกนรกกะความกำยำของมึงสินะ ฮือ T__T สงสารตัวเองค่ะ)

หลังจากที่ได้ทราบข่าวดังนั้น ผมมีดำริคิดที่จะขออีเมล์เธอไว้ เผื่อยังไงไว้ได้คุยกันบ้าง
สาบานว่ามิได้คิดอกุศล นะเจ้า หากแต่เราอายุไล่เลี่ยกัน และคุยกันถูกคออ่ะครับ

คุยไปคุยมา อืม ไว้เดี๋ยวจบงานแล้วค่อยขอเนอะ
คุณด๊องแด๊งเธอทักขึ้นมาว่า
คุณลิงคะ คุณลิงไปเอาสายห้อยบัตรนี้มาจากไหนเหรอคะ
อ้อ ทำไมเรอะครับ
พอดีด๊องแด๊งเคยทำงานอยู่ที่นี่มาก่อนน่ะค่ะ เกรูเด้แอร์ไลน์(เราบินตรงสามโคก-อัฟกานิสถานนนะคะ)

อิช้านเริ่มเหงื่อตก อืม...สาวสวยท่านนี้ เคยทำงานที่เดียวกับป้า
ว๊ายยยยย...ทำไมกรูถึงได้ซวยปานนี้หนออออออออออออออออออออ โอรกกกกก ฮือออ T____T

(กัดฟันถาม)อ้อ แล้วคุณด๊องแด๊งเคยทำส่วนไหนมาก่อนเรอะครับ
อ๋อ ก็ส่วนปฐมพยาบาล ผายปอด ผายพุงประจำเกรูเด้ไงเคอะ
ดังนั้นเรารู้จักแอร์กี่ ขายตั๋ว ฯลฯ

ว่าแต่คุณลิงไปเอาที่ห้อยบัตรมาจากไหนเหรอคะ รู้จักใครข้างในหรือเปล่า
ด้วยแรงสมดด.(สีมาดีเด่)แห่งปี ผมกลั้นใจตอบไปว่า
อ้อ อ้อ อ้อ
ฟะ ฟะ ฟะ แฟนให้มาครับ

งั้นสวัสดีนะครับ
อีมงอีแมว กูไม่เอาแระคร้า

ด้วยรักและเคารพ
อิช้านกลัวแร้นนนนนนน อีป้า อ้า อ้า อ้า