อ.นรกผ่านพ้นไปซะที....
วันๆได้ตากแอร์ไม่เกินสามนาที..อิช้านต้องจรลีลงไปวินาสสถานแจ๋วศรี ขัดพื้น กวาดขยะ จัดของ เก็บขี้แมว ฯลฯ
เคืองสุด ก็เมี๊ยวๆทั้งหลายนี่ล่ะย่ะ...
จำได้ลางๆว่าเขียนบ่นไปตั้งกะปีที่แล้ว ว่าพี่ท่าน อึแม่งทุกกองสินค้าทุกสิ่งอัน
หนึ่งปีผ่านไป แตร่ง แตรง แตร๊ง....
มั๊นนนก็ยังมาอึที่เดิม สงสัยดิ๊นคงไปผูกเวรกะมิ๊วๆทั้งหลายนี้ไว้เยอะ
คอยดูเถอะ อย่าให้เผลอนะมึ๊งงง กูจะจับมึ๊งมึงทั้งพ่อแม่ลูก อัปเปหิไปเขมรรรรรรร
(อีป้าได้ข่าวแว่วมาว่า ที่โน่นทานเนื้อแมวกันด้วย แต่ไม่cfm)
มิ๊ว: หนูกลั๊วววกลัวล่ะแม๊ อีลิงมันใจร๊ายยย
มิ๊วมิ๊ว: แม่ก็ไม่อยากไปอยู่เขมรรร (เสียงสั่นเครือ มริ๊ววมิ๊ววมิ้ว) ได้ข่าวว่าอีลิงมันกินชะนีด้วย โหดร๊ายยยยยยย
ระหว่างที่ดิ๊นกำลังก้มเก็บกองอึแมวกองเท่าภูเขาไฟฟูจีอยู่นั้นไซร้...
เก็บไปเก็บมา ด้วยความโมโห+แบกไปทิ้งเหนื่อย
อิช้านเริ่มรู้สึกตัว ตายแร้น..กรูกำลังทำอะไรอยู่ฟระคะนี่ ทำไมไม่ให้แม่บ้านมาเก็บล่ะฟร่ะคะ
พูดถึงแม่บ้าน คิดไปถึงความหลังอีก
ด้วยนิสัยชุ่ย+จ๊กม๊ก เป็นเรื่องปรกติที่โต๊ะอิช้านจะเต็มไปด้วยขวดน้ำมากมาย manufacturing date(วันที่แด๊ก) นับไปได้ปะปนสับสนอยู่
ป้าแม่บ้านผู้ซึ่งปัจจุบันนี้โดนถีบออกไปเล่นหวยอาชีพแล้วไซร้ เคยนินทาอิช้านให้น้องๆฟังว่า
ว๊ายยย ป้าล่ะเหนื๊อยยยยเหนื่อยค่ะคุณสมยศ ขวดน้ำเต็มโต๊ะคุณลิงเลยนะคะ ป้ากลัวว่ามันจะกลายเป็นน้ำเน่าไปแล้วล่ะค่ะ
ทำไมคุณลิงไม่เก็บไปทิ้งบ้างเนอะคะ
(อ้าว อิช้านเป็นแม่บ้านเรอะ ไม่รู้ตัว)
อีกที..นายเดินมา พูดเสียงดังฟังชัดท่ามกลางหัวดำๆของเหล่าลูกน้อง
ลิง..เก็บโต๊ะซะบ้างนะ พี่นึกว่า scrap area (เพล้งงงง)
อ่ะกลับมาเรื่องเดิมต่อ
รางวัลจากการลงไปคลุกฝุ่นดังแป้งของผมอ.ที่ผ่านนั้นไซร้
คือ..การที่อิช้านพาตัวเองไปเที่ยวโรงพยาบาลมาค่ะพี่น้องงง ฮิฮิ สนุกจางง(โอรกกก)
แม่บอกว่าพอเห้อ อย่าไปทำเลย ให้ออกมาทำงานที่บ้านเห้อ มันไม่คุ้มฯลฯ
ออกมาหัดขายของก๊อกๆแก๊กๆก็ยังดี เราจะได้เริ่มมีกิจการของบ้านเราเองซะที แม่พ่อเองก็แก่แล้ว
ระหว่างเก็บกองอึแมวไปเพลินๆ...ผมนั่งคิด...
อืม มันก็คงจะจริงฟร่ะ
ทำต่อไปท่าไม่รุ่ง เพราะโดนใช้งานฉ่ายจับเกิน จนบางทีงงว่าตัวเองถูกจ้างมาตำแหน่งเบ๊หรืออะไรกันแน่ฟระคะ?
ผมคิดมาตลอดตั้งแต่เด็กๆ อืม อยากเป็นเจ้าของกิจการ ได้มีธุรกิจเป็นของตัวเองท่าจะดี พ่อแม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยด้วย
วะฮะฮ่า เราจะได้มีเงิน155555ล้าน (ซูดานดอลลาห์) เอาไปซื้อซาเล้ง ฮีโน่ บาจา มาม่าฯลฯ
หันกลับมามองตัวเองอีกที
อ๊ะ คุณลิงผู้ยิ่งใหญ่ ยังถือถุงแฟ๊บและไม้ซักผ้า ขัดโต๊ะเก้าอี้(ที่กลับมาจากจัดงาน)อยู่เลย
ฮ่วยยยยยยยยยย
Sunday, 8 March 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)

