Wednesday, 4 March 2009

เหนื่อย

เหนื่อยเว้ย
เหนื่อยกายไม่ว่า เหนื่อยใจสิหนักสุด

สองวันมานี้ นายใช้ให้จัดสโตร์ เพราะท่านประธานมาจากเหี้ยประเทศที่ไหนซักที่ จะมาเยี่ยมชมโรงงานของเรา
มีอยู่สองคน จะให้จัดหมดนี้ แถมจะเอาเร็วอีก
คงต้องไปเรียกวิญยาณผีตายโหงแม่บ้านมาช่วยข้อยสิเด่อ

พยายามเต็มที่แล้ว เต็มที่กับลุกน้องจริงๆ มันจะได้มีกำลังใจด้วย
จัดของ ยกของ จนดิ๊นไม่สบายจนได้ เพราะฝุ่นหนา+เยอะ ยังกะตีนภูเขาไฟ
เช้านี้ ด้วยความที่ไม่ทันใจ นายเรียกไปด่าจนได้
"รู้มั้ย ว่าสโตร์เราน่ะมันแย่มาก"
"หรือว่าพี่หวังกับเรามากเกินไป สงสัยพี่ต้องมาดูเองแล้วมั้ง"
"เราจัดการไม่เป็นใช่ไหม"
ฯลฯ สารพันจะหาคำมาเฉือดเฉือนกัน

ที่ผ่านมา...ไม่ว่าจะเรื่องบ้าห่าเหวอะไร ผมเข้าใจนายมาตลอด
คิดมาตลอด คนทำงานด้วยกัน ต้องเข้าใจกัน(แม๊ ยังกะผัวเมีย)

เมื่อเช้านี้ เป็นครั้งแรกที่ทำงานมา โดนนายด่า แล้วน้ำตาจะไหล สงสารตัวเอง สงสารลูกน้อง
แล้วคุณดูบ้างไหม...
ไอ้ที่มันเละๆข้างล่าง มันเละมาตั้งนานแล้ว คนก่อนๆเค้าก็ไม่ทำกัน
มาโทษผมแบบนี้ ถูกแล้วหรือ??